Zo kan het dus ook

De gesprekken over natuur en met name over bomen wel of niet kappen vragen deze laatste maanden wel heel veel van mijn tijd als raadslid. Hoe je de groene boomkikker, kamsalamander of vleermuis beschermd zijn vragen waar ik me dagelijks mee bezig houdt en veel gesprekken over voer.

Tijdens een van deze gesprekken ontmoet ik Hein, die vertelt over “zijn” bos en hoe hij een bijdrage levert aan de natuur. Wanneer hij me uitnodigt om eens te komen kijken, stem ik uiteraard in. Binnen een paar dagen was de afspraak gemaakt en op een mooie zonnige dag belde ik aan bij het huisje van Hein. Eenmaal binnen weet ik niet precies meer wat Hein allemaal stond te vertellen zo onder de indruk was ik van het uitzicht (zie foto rechts).

Na een kopje koffie wilde ik de rest van het perceel wel eens zien. Er stonden prachtige bomen er waren mooie laantjes en dan plotseling staat daar een Kapelletje, niet groot maar op een of andere manier riep het wel wat bij me op. Nog voor ik iets kan vragen begint Hein te vertellen over dit bouwwerkje:

“In de tweede Wereldoorlog moeten alle studenten een loyaliteitsverklaring onderteken. Als je dat niet deed werd je in voorkomende gevallen op de trein naar Duitsland gezet. Op dit perceel stond toen al een huisje en dat werd bewoond door een 6-tal studenten, waarvan 1 de zoon van de eigenaar is van dit perceel, die deze verklaring niet wilde tekenen en dus onder moesten duiken. Tijdens hun verblijf aldaar bouwden ze een kappelletje dat “gedoopt” werd als Kapel Maria van den Goede Duik. De naam verwijst naar de, hopelijk, goede afloop (zie foto links).”

Na de oorlog verviel het kappelletje snel omdat het gemaakt was door onbehandeld hout wat in het bos gevonden was. Hein heeft in 2018 alles weer in ere laten herstellen, en het Mariabeeld werd hem geschonken door basisschool de Borne.

 

Toen ik net dacht dat we alles wel hadden gehad, kwamen we langs een prachtige zwemvijver, met daarin een grote Kamsalamander en ook groene boomkikkers.

Uiteindelijk komen we langs een perceel dat ingezaaid is met graan niet om te oogsten, maar voor de vogels, de reeën en alle andere dieren die dat lekker vinden. Terwijl we daar nog even staan te kijken zegt Hein; “Ja dit stuk komt er nog bij, dat ga ik aanplanten met bomen om zo het evenwicht  te behouden, want aan de andere kant ga ik nog wat kappen.”

Langzaam maar zeker daalt het bij me in dat Hein een lange termijn visie heeft die hij uitvoert naar wet, eer en geweten. Als ik naar huis fiets denk ik; ja, zo kan het dus ook.

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *