Waar is het goede gesprek gebleven?

Iedere week ga ik met twee groene broodtrommeltjes op pad om met iemand een boterham te eten en zo de stad en haar inwoners beter te leren kennen. Eten heeft vaak een sociale functie. We zijn socialer dan ooit, maar van goede gesprekken komt het helaas steeds minder. Sherry Turkle, hoogleraar sociologie in Boston, noemt dit ‘de nieuwe stilte’. Het échte gesprek is de dupe geworden van de techniek en al haar ontwikkelingen.

Door de aanwezigheid van mobiele technologie praten we minder met onze partner, kinderen, vrienden en collega’s. Uit onderzoek is zelfs gebleken dat stellen gemiddeld maar negen minuten per dag de tijd hebben om met elkaar te praten. Wanneer beide partners een baan hadden, ging dit omlaag naar slechts zeven minuten per dag. Dan snap je dat mensen zich afvragen; hoe moet dat ook alweer, een goed gesprek voeren?

Face-to-face gesprekken zijn volgens Turkle essentieel om anderen te leren begrijpen, ons standpunt duidelijk te maken of onszelf te verklaren. Echte gesprekken zijn rommelig, vol interrupties en  ongemakkelijkheden. Maar dat zorgt er nou juist voor dat er een echte uitwisseling is tussen mensen; wanneer ongemakkelijkheid ontstaat, wordt het interessant. Daar komen de mooiste gesprekken uit voort. Ongemak is een opening naar verandering. Bijvoorbeeld als mensen zorgen hebben, en je niet zeker weet of ze hierover willen praten. Dat overkomt mij ook tijdens de vele mooie lunchgesprekken: uit ieder gesprek neem je weer iets anders mee. Soms leer je hierin iets over jezelf, of juist over een ander.

Keertje samen lunchen? Bel of app de groene telefoon op 06 – 34 85 77 16.

Door: Ton Gimbrère

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *