Berichten

Tilburgerschap

Gemeenschapszin, optimisme en geloven dat je in verbinding met de mensen om je heen samen de stad kunt maken. In deze begroting wordt dat ‘Tilburgerschap’ genoemd. Je hoort erbij en doet mee! Het gaat over de kracht van gezinnen, verenigingen, scholen, sportclubs, kerken en zo veel andere organisaties. En daarbij een betrokken stadsbestuur dat ruimte biedt aan initiatieven vanuit de stad en burgers actief betrekt bij de besluitvorming. In deze begroting nodigen we iedereen uit om daaraan deel te nemen. Maar we kunnen zoiets niet over de schutting gooien naar de inwoners van de stad. Het is een opdracht voor ons om mensen daartoe uit te nodigen, soms te verleiden en ze bovenal in staat te stellen een rol te pakken in het maken van deze stad.

De belangrijkste voorwaarde hiervoor is bestaanszekerheid. Alleen als je eigen basis op orde is, kun je beginnen om samen de stad te maken. Het bestaanszekerheid beleid staat in de stijgers. Wij staan achter deze gedurfde keuzes en geloven in een aanpak op maat. Niet waar iemand recht op heeft, maar waar hij mee geholpen is moet centraal staan. En er is in 2020 voldoende geld gereserveerd om dit waar te maken.

Wij maken ons zorgen om de toenemende druk op de “dragende middengroep”. Er zijn zoveel mensen in onze stad die elke dag als een circusartiest alle ballen in de lucht moeten houden. Van een alleenstaande, werkende moeder die voor haar kinderen zorgt en haar ouders ondersteunt, kunnen we niet verwachten dat ze ook nog een initiatief in de wijk oppakt. Van jonge werkende ouders, die beiden een volle werkweek hebben om de kosten van opgroeiende kinderen en hun woonlasten te kunnen betalen evenmin. Ik noem ook de vrijwilligers die zorgen dat sportverenigingen elke week weer draaien, die steeds meer klussen zelf op moeten pakken omdat er te weinig hulp is, en als dank verrot gescholden worden door ouders die vinden dat ze recht hebben op alles omdat ze toch contributie betalen. Mantelzorgers, die naast hun werk en soms eigen gezin de zorg hebben voor iemand die ook van hen afhankelijk is, ervaren een enorme druk.

Deze groepen mensen worden wel benoemd in de begroting, maar we vinden te weinig terug wat we gaan doen om hen te ontlasten. Voor deze groepen zouden wij graag meer willen doen. Wij zullen bij de beoordeling van alle voorstellen die we komend jaar tegemoetzien, deze groep mensen voor ogen houden.  En we roepen het college op dat ook te doen!

We zien dat wethouders hun wijkwethouderschap wisselend invullen. Wij roepen alle wethouders op vier keer per jaar op bezoek gaan in hun wijken. Een gesprek met de wijkraden en aanwezig zijn bij de burgers. Dat werkt twee kanten op. De inwoners zien dat de betrokkenheid er is, maar het feit dat er steeds weer een afspraak is, legt ook extra druk bij de wethouder om voortgang te realiseren.

Waar Tilburgerschap ook tot uiting zou moeten komen is in de openbare ruimte. Wat ons betreft is het een hele goede stimulans om de inwoners meer verantwoordelijkheid te geven voor de openbare ruimte. Wij willen actiever sturen op hun ‘Right to Challenge’ bij bijvoorbeeld groenonderhoud. Er zijn genoeg bewoners met wensen voor verbeteringen in hun omgeving en het samen onderhouden van een speelplek, moestuin of ontmoetingsplek. Dit is ook positief voor de sociale basis, maar toch is dit nog nooit gerealiseerd. Dat vraagt iets van ons. De basishouding bij dit soort initiatieven moet zijn: Hoe kunnen we dit mogelijk maken? We moeten voorkomen dat we uit angst dat er iets misgaat, mooie initiatieven afkappen. Wij vragen de wethouder om zelfbeheer in de openbare ruimte actief te gaan stimuleren.

Het is belangrijk dat we er alles aan doen om de binnenstad zo aantrekkelijk mogelijk te maken voor bezoekers. We hebben die bezoeker nodig om de stad te blijven die we zijn, maar investeren in de binnenstad kan niet voor elke prijs. In onze beleidsregels is vastgelegd dat we duidelijk in beeld blijven houden wat de kosten voor onze maatschappelijke gebouwen zijn, door juiste huurprijzen door te rekenen. Partners in de stad mogen dan een bijdrage verwachten in de vorm van subsidie. Dat vinden wij een juiste benadering die een eerlijk speelveld garandeert. En dat eerlijke speelveld is noodzakelijk omdat commerciële- en maatschappelijke activiteiten vaak door elkaar heen lopen. Dat is ook nodig voor toekomstige investeringen. Daarom vragen wij de wethouder om de investeringen die gedaan worden in de Nieuwe Vorst en het businessplan wat er moet komen voor de hall of Fame ook op deze manier in te richten.

Onze fractie heeft veel ambities en ideeën voor Tilburg, maar we zien ook onzekerheden in de financiële situatie. Daarom zullen wij in deze begrotingsbehandeling niet met nieuwe initiatieven komen die geld kosten, zonder aan te geven waar we dan mee kunnen stoppen. We roepen andere fracties op dit ook te doen. Om dit goed te kunnen doen is het noodzakelijk om meer inzicht te krijgen in bestaande zaken. Daarom vragen wij de wethouder om een tweetal zaken in de begroting anders te gaan doen.

Ten eerste de administratieve bijstellingen. Dit zijn gigantische verschuivingen waardoor we niet meer kunnen vergelijken met voorgaande en toekomstige jaren. Hierdoor is het onmogelijk om onze controlerende rol juist te vervullen.

Ten tweede willen we zien wat de totale kosten zijn die horen bij een taak of activiteit, niet alleen de voor en nadelen ten opzichte van vorig jaar. Wij vragen de wethouder om daaraan te werken om in de toekomst niet alleen te kunnen zien wat werkt en wat de impact heeft die we nodig hebben in de stad, maar ook wat de complete uitgaven zijn, zodat we de juiste keuzes kunnen maken.

Er gebeurt zoveel moois in onze stad, in het verenigingsleven en in de buurten. We kijken naar elkaar om, helpen anderen door iets op te rapen, de deur open te doen, goedemorgen te zeggen of gewoon spontaan hulp aan te bieden. Daarmee maken we samen onze stad. Iedereen die in deze stad woont en zich inspant om er met zijn medebewoners een thuis van te maken, hoort erbij. De gemeente kan daar een bijdrage aan leveren, door ondersteunend op te treden, door duidelijk te maken wat niet wordt geaccepteerd, wat burgers zelf kunnen regelen en wat ze van de gemeente mogen verwachten, dat zien we in deze begroting. Dat is Tilburgschap waar we trots op zijn.

Door: Ineke Couwenberg

De Tilburgse ouderen

Een van de belangrijkste punten in ons verkiezingsprogramma was het ouderenbeleid. Na lange coalitieonderhandelingen kreeg dit niet zonder slag of stoot een plaats in het bestuursakkoord. Maar ouderen zijn geen uniforme doelgroep. Voor een deel zijn het juist de Tilburgers die met hun vrijwillige inzet onze samenleving dragen. Of juist de groep die qua leeftijd zou horen bij het ouderenbeleid, maar met de ogen van een vijftiger naar het leven kijkt. Preventief beleid, zoals die nu is opgenomen in het bestuursakkoord, kan er voor zorgen dat zij niet in de situatie komen waarin we nu een deel van de ouderen in onze stad aantreffen. Eenzaam, met het gevoel dat ze er niet meer bij horen. Dat willen we voorkomen, en daar gaan we wat aan doen.

Deze verschillen onder ouderen maken dat het lastig is om compleet en concreet te zijn in dit beleid. Dat kan niet en dat hoeft ook niet. Deze integrale kijk op ouderen geeft richting. Het is noodzakelijk om voldoende oog te hebben voor deze groep in onze stad. Dit beleid vast stellen helpt ons om op alle andere beleidsgebieden, zoals wonen, fysieke leefomgeving, veiligheid en communicatie… Maar vooral meer aandacht te hebben voor de problematiek van ouderen in hun wijk.

Wij ondersteunen de door de wethouder gekozen lijn om te investeren in preventieve huisbezoeken. Hierbij is het belangrijk om dat niet simpelweg aan leeftijd te koppelen, maar vooral aan iemands levensfase. Juist omdat we hiermee de groep die we niet zien maar wel onze hulp nodig heeft in beeld krijgen. Ook omdat wij denken dat het de beste manier is om een preventieve aanpak in te kunnen zetten.

Het CDA staat voor een gespreide verantwoordelijkheid. Zo levert iedere inwoner een unieke bijdrage aan de stad. De rol van ons als gemeente is om mensen vertrouwen te geven dat ze goed zijn in wat ze doen. Wanneer we de huisbezoeken organiseren, moeten we dus beginnen bij wat er al is. Niet bedenken vanuit het gemeentehuis of contour de Twern hoe het zou moeten. Laat dat dicht bij de mensen zelf!

Wij geloven in een aanpak binnenin de wijk. Alleen als we aansluiten bij wat er gebeurt in een wijk, kunnen we de energie die er is in beweging krijgen. Dan maken we stappen vooruit.

Iedereen doet mee!

Iedereen is nodig op de arbeidsmarkt. Omdat je aantoonbaar gelukkiger bent als je ergens bij hoort, een rol hebt, en gewaardeerd wordt. Wanneer we het hebben over de arbeidsmarkt, hoeft daar niet perse een betaalde baan bij te horen, voor sommigen is dat niet haalbaar. Daar komt bij dat we in veel situaties niet weten wat haalbaar is. Dan is een traject waarin iemand met goede begeleiding veilig kan proberen wat hij of zij kan, heel waardevol. Stappen van een paar uur per week en meelopen, naar vrijwilligerswerk, of misschien wel een betaalde baan. Hoe mooi zou dat traject zijn. Bij dit traject is het uitgangspunt dat er gekeken wordt naar wat een individu kan. Dat is het beeld wat ons voor staat in het nieuwe arbeidsparticipatiebeleid.

Hoe mooi is het dat in dit nieuwe Tilburgse beleid van arbeidsparticipatie, de klant centraal staat. Natuurlijk kun je discussiëren of je iemand in de bijstand een klant moet noemen, maar als dat betekent dat de wijze waarop je als gemeente met je inwoners omgaat klantvriendelijk is, dan is deze woordkeuze prima. Het nieuwe beleid is vastgelegd in de nota “Tilburg investeert in perspectief” en gaat in 2020 van start.
De arbeidsmarkt is sterk in beweging en dat gaat de komende jaren niet veranderen. De vraag op de arbeidsmarkt blijft aanhouden vanwege de vergrijzing, ondanks een voorspelde afvlakkende groei. Steeds meer mensen vinden een passende baan. Toch zien we ook dat de gevraagde kwalificaties veranderen. Daarom gaan we in de nieuwe opzet maatwerk leveren, waarbij iedereen een eigen klantregisseur heeft. Iemand met wie je een intensieve relatie hebt, betrokken is en dichtbij staat. Iemand die met je in gesprek gaat, zodat de medewerker van de gemeente weet wat je situatie is, wat je mogelijkheden en onmogelijkheden zijn, en een plan kan maken. Een plan dat kan bestaan uit een betaalde baan, vrijwilligerswerk, of een zinvolle dagbesteding als uiteindelijk doel.

Solliciteren hoeft dus niet de uitkomst te zijn. Wel dat iemand gezien wordt door de gemeente en er een juist plan van aanpak komt voor iedereen. En voor de mensen waarvoor dat mogelijk is, als doel de bijstand te verlaten. Waarbij natuurlijk het uitgangspunt moet zijn, dat werken loont!

Door: Ineke Couwenberg

Ineke Couwenberg

Aan de burgervader van elke studentenstad

Beste burgervader van elke studentenstad,

Vanavond hebben we samen de tas gepakt, mijn kind en ik. Of moet ik zeggen, mijn volwassen dochter en ik…. Morgen opent het academisch jaar en gaat zij verhuizen naar een andere stad. 

De laatste jaren heb ik, net zoals vele andere ouders ouders, geprobeerd om haar weerbaar te maken. Haar te leren open te staan voor andere mensen, maar ook lief en behulpzaam te zijn. Te groeten met goedemorgen. Zonder naïef te zijn, gevaar op te zoeken en altijd op te letten. Tilburg voelde hierbij vertrouwd. 

En nu draag ik haar over aan een andere stad. Beste burgervader, wilt u met uw stad goed voor haar zorgen? Voor haar veiligheid, omdat u net zoals onze burgemeester alles in het werk stelt om uw stad zo veilig mogelijk te maken. En voor haar humeur, omdat uw stad leefbaarheid net zo belangrijk vindt als wij dat in onze stad doen. En zorgt u ervoor dat ze bij jullie een plek kan vinden waar ze zich net zo thuis zal voelen als in onze stad?

Want ik ben niet meer in de buurt. Ik weet niet meer wanneer ze waar is of wat ze doet met wie. Meer loslaten dan dat, kan niet. Ik weet dat het erbij hoort, dat het goed voor haar is, maar het raakt me in mijn hart. Het ontroert me met tranen. En daarom doe ik deze oproep aan u. Voor mijn kind en voor alle anderen. Zorg voor onze studenten. Dat gun ik ze ook in mijn eigen stad, Tilburg. Laten we goed zorgen voor al onze studenten. Het zijn kinderen van ouders, die ze met pijn in het hart loslaten, in de hoop dat wij ze gastvrij ontvangen..  Zodat ze mooie mensen worden, die voor verbinding zullen zorgen in de toekomst in welke stad dan ook. 

Door: Ineke Couwenberg

Perspectiefnota 2020

Voor het CDA is de wijkaanpak een van de belangrijkste onderdelen van de perspectiefnota. Elke wijk krijgt in 2020 een wijkagenda, niet allemaal hetzelfde, maar passend bij de wijk en met de inwoners zelf gemaakt. De problemen en wensen in Udenhout zijn echt anders dan in Korvel. We spreken samen af wie wat gaat doen en wanneer. En daar wordt op het gemeentehuis naar gehandeld! Dat gaan jij en ik merken. Natuurlijk komen er daarnaast een boel andere zaken aan de orde, het opruimen van afval, meer waardering voor onze vrijwilligers want daar kunnen we niet zuinig genoeg op zijn. En we breken een lans om de woonlasten in Tilburg laag te houden. Tilburg is fijn om te wonen en dat moet volgens het CDA zo goedkoop mogelijk blijven. Lees hieronder het hele betoog van Ineke Couwenberg met betrekking tot de perspectiefnota:

Voorzitter,
De perspectiefnota is het moment om stil te staan bij de dingen die we wensen voor onze stad en voor een deel al aan het realiseren zijn. Maar het is papier en is het gevoel wat je bij dit papieren stuk hebt dan vergelijkbaar bij het gevoel wat je in de stad hebt?

Ik voel me trots op deze stad als middelbare schoolleerlingen massaal naar de LocHal gaan om te leren voor hun examens.
Ik voel me verdrietig als we een ouder met een kind met veel problemen, maar niet kunnen helpen terwijl elke professional dat graag zou willen doen.
En ik voel me teleurgesteld als blijkt dat het nieuwe stadhuis toch weer duurder wordt.
Ik voel me boos als ik een hufter met een veel te hoge snelheid over de ringbaan zie

Ik voel me blij als iemand bij het stoplicht een gezellig praatje met me maakt.

En als ik de perspectiefnota lees, voel ik ook trots!

Met woorden worden beelden omschreven, zoals we willen dat onze stad is om in te leven, we geven aan wat we willen verbeteren, welke dappere keuzes we daarvoor maken en hoe vooruitstrevend we met onze stad de toekomst in willen.
Ik voel de emoties uit de stad maar ik voel ook ongeduld, omdat we natuurlijk willen dat alles veel sneller gaat.
Ik voel onmacht als we lange dagen vergaderen en elkaar gevangen houden in procedures en documenten.
Soms lijkt het dan alsof de realiteit van elke dag van de Tilburgers in de stad ver weg staat van de beleidsstukken die we als gemeenteraad doornemen.

Om dingen te kunnen realiseren voor mensen in de stad, moet je je wel bezig houden met plannen, raadbrieven en raadnotities. Veel vaker en veel langer dan ik misschien zou willen, maar dat is wel de manier waarop het voor elkaar komt.
Besturen is niet mopperen op alles wat misgaat en aandacht geven aan alles wat beter zou kunnen. Dat is bij een bedrijf niet en dat is bij een gemeente ook niet.

In deze perspectiefnota 2020 zetten we stippen we op de horizon en in zijn algemeenheid zijn we blij met de gekozen richting. De manier waarop we beleid maken is door de stad erbij te betrekken. Ideeën op te halen en te luisteren naar waar het beter kan. Niet communiceren wat er besloten is maar burgers laten participeren. Maar we merken in de praktijk hoe lastig het is om naar ieders tevredenheid mensen te betrekken bij bestuur. Want als je wel gehoord bent, maar er wordt niet naar je geluisterd, heb je je zin niet gekregen. Is dan de participatie slecht? Nee, dus daar wil het CDA middels een motie verbetering inbrengen.

Wijkaanpak
Een van de belangrijkste onderdelen van het bestuursakkoord is de wijkaanpak. Wij zijn er blij mee dat die in deze perspectiefnota verder uitgewerkt wordt. Elke wijk krijgt in 2020 een wijkagenda, niet allemaal hetzelfde, maar passend bij de wijk en van onderop! De problemen en de wensen in Udenhout zijn echt anders dan in Korvel. De wijkwethouders doen hun werk en hierdoor komt de gemeente nog dichter bij de wijk. We spreken samen af wie wat gaat doen en wanneer. En daar wordt op het gemeentehuis naar gehandeld! Dat heeft impact en dat is wat burgers gaan voelen. Iedereen wil zich prettig voelen in zijn omgeving, onze openbare ruimte. Als deze basis in orde is, dan helpt dat om de verloedering tegen te gaan. Wij zijn ervan overtuigd dat het verschil uiteindelijk gemaakt wordt, door het gedrag van onze inwoners. We hebben het geprobeerd door zelf  het goede voorbeeld te geven, dingen op te ruimen, meldingen met de BuitenBeter app te doen. Maar constateren dat het onvoldoende is. Er moet iets structureel anders om bij plaatsingen te voorkomen.

Sociaal domein
Het sociaal domein is essentieel als het gaat om gezonde en gelukkige mensen. We zijn blij met de gekozen aanpak. Geen bezuinigingen waarvan we niet weten welke effecten ze hebben op de hulp en zorg voor onze inwoners. Maar het lef om waar het beter kan dit gewoon te gaan proberen. Natuurlijk maken we ons zorgen of dit snel genoeg gaat. Maar we hebben vertrouwen.
In 2020 worden belangrijke stappen gezet in bestaanszekerheid. Voor ons is dat zo’n wezenlijk onderdeel dat we hier met een motie komen om de juiste prioriteit in de begroting te krijgen.

Vrijwilligers
Onze stad is van de Tilburgers, de bijdragen die zij leveren is bepalend. Coaches langs het sportveld, bestuurders van verenigingen, vrijwilligers voor het AutoMaatje of welke voorbeelden dan ook. Daar kunnen we niet zuinig genoeg op zijn. Heel veel activiteiten worden gedragen door vrijwilligers. Het verenigingsleven is zo kostbaar, de mensen die dat dragen moeten we koesteren. Als zij er niet meer hun schouders onder zetten, dan… Daar durf ik niet aan te denken.  Daarom wil ik hier een pleidooi houden om meer te doen voor vrijwilligers.
Als we in de gemeentelijke organisatie een hulpvraag of een initiatief krijgen van vrijwilligers, dan moeten we er alles aan doen om deze mensen de weg te wijzen. Zij doen dit met hun hart, niet omdat het hun werk is. Ze hebben minder tijd, minder geduld en soms minder kennis van de organisatie. Ik wil het college vragen ze actief te helpen bij hun vraag en zo min mogelijk te vangen in procedures en richtlijnen.
Dat geldt ook voor vrijwilligers in de zorg. Zij zijn zo bepalend voor het geluk en de gezondheid van onze mede inwoners. En dan is respijtzorg iets wat keihard nodig is. Even op adem komen, is voor iedereen belangrijk. Om daarvoor in aanmerking te komen, moet je niet de regels hoeven kennen, maar dat moet je aangereikt krijgen, omdat je gezien wordt.

In september komt de Integrale kijk op ouderen. Dat betekent dat de concrete uitwerking in 2020 plaats kan vinden. Uitgangspunt is dat ouderen hun talenten inzetten zolang ze dat kunnen en passende ondersteuning krijgen als dat nodig is. En natuurlijk hadden we graag gezien dat het maken van beleid sneller gaat, maar we zien dat er stappen gezet worden en geloven in een goede uitkomst.

Bedrijven
Het belang van een economisch sterke stad is enorm groot, dat is de basis waar we op kunnen bestaan. En in tijden van economische voorspoed wordt dat wel eens vergeten. Maar als onze economie niet floreert, komen mensen langs de zijlijn te staan en hebben we geen geld om te investeren. Daarom pleiten wij in deze tijd om goed te kijken naar de uitgifte van onze industrieterreinen. Ons buitengebied is van enorm belang voor een groene omgeving en voor ondernemers en bewoners, het is hun leefomgeving, niet een ongebreidelde voorraad had die we geschikt kunnen maken voor industrie. Dus leg vast aan welke eisen bedrijven moeten voldoen op het gebied van onder andere duurzaamheid en werkgelegenheid en inpassing in de omgeving, en wees realistisch in tijden waarin het minder gaat, en die komen ongetwijfeld, ook dan willen we ook dat ondernemers blijven kiezen voor Tilburg. Kan het college toezeggen met deze invulling aan de slag te gaan?

Voorzitter, ik sluit af. Het is fijn en goedkoop wonen in Tilburg. De perspectiefnota is een visie en geen begroting. Gelukkig wel een doorkijk naar de financiële lasten voor de burger. Die blijven laag. Wij waken ervoor dat Tilburg zuinig is op zijn financiële positie. We kunnen ons veroorloven om te investeren in de mensen in onze stad, door onze reserves aan te spreken. We houden de balans tussen investeren en een stevige financiële positie. Een voorwaarde voor de lange termijn en daardoor kunnen we voor onze inwoners lage woonlasten blijven garanderen. Nu en in de toekomst!!

Wij wensen onszelf en de stad toe dat we een goed evenwicht vinden tussen de lange termijn en de toekomst van vandaag.  Een balans vinden tussen plannen maken en dingen gaan doen! Tilburg is een stad van makers, dat vraagt ook voldoende doeners in de politiek, laten we dat waar gaan maken.

 

Motie: efficiëntere jaarstukken zijn een must!

De huidige jaarstukken zijn een uitkomst van heel veel uren arbeid van onze ambtenaren, bij zowel planning en controle, als bij de andere domeinen. In de afgelopen weken heeft de raad deze stukken van meer dan 250 pagina’s bestudeerd en er honderden vragen over gesteld. Daar wordt niemand blij van. Terwijl er jaren gewerkt wordt met de audit commissie om minder omvangrijke stukken op te leveren, stemt dit toch nog niet tot ieders tevredenheid.
Het gaat natuurlijk niet om het precieze aantal pagina’s, maar als raad vonden we toch dat we meer inzicht en sturingsmogelijkheden moesten hebben. Iets wat bij dit soort producties erg lastig wordt. Daarnaast riep de huidige versies honderden vragen op, die de ambtelijke organisatie veel tijd kosten om te beantwoorden. Geen efficiënte gang van zaken als je het mij vraagt.
Om die reden is er, samen met GroenLinks, Lokaal Tilburg en ONS Tilburg, een motie ingediend om dit soort stukken compacter bij de raad aan te leveren. Zo krijgen wij een beter totaal beeld zonder uren door nutteloze documenten te hoeven spitten, en hebben de makers minder vragen om te beantwoorden en meer tijd om écht te besteden aan de stad.
We hebben niet de intentie om goede afspraken uit het verleden ongedaan te maken, maar vinden wel dat het beter kan. Een dashboard waarin per onderwerp de informatie oproepbaar is uit een systeem zou een mooie invulling zijn. Of dit mogelijk is gaan we de komende tijd uitzoeken.

Carnaval het hele jaar door

Is het het feest, de verkleedkleren of het feit dat veel mensen een beetje dronken zijn? Ik weet het niet, maar vind het zo mooi om te merken dat we met carnaval allemaal wat aardiger zijn voor elkaar. In de kroeg is het niet zo erg als we tegen elkaar aanlopen, bier over ons heen krijgen of iemand op onze tenen staat. We zijn vrolijk en begrijpen direct dat het allemaal per ongeluk gebeurt. Bovendien praten we zomaar met mensen op een manier waarop we dat in een normale week niet vaak doen. Het is typisch voor carnaval dat we mensen die we al heel lang niet meer hebben gezien, nog eens tegen komen. In deze dagen spreken we onbekenden aan, maken we grappen en hebben we samen lol. Of misschien zingen we alleen maar samen en proosten we naar elkaar. Dat maakt dat we een saamhorigheid voelen die bijzonder is.

Als je midden in de nacht vanuit de stad naar huis fietst, gaan we bij het verkeerslicht ineens met elkaar in gesprek. Daardoor voelen we ons een stuk veiliger. Deze verbondenheid maakt het feest mooi; we zouden een beetje moeten kunnen vasthouden aan de groen-oranje sfeer waarin we deze week verkeren. Dus is mijn goede voornemen na carnaval om wat vaker mensen te groeten die ik niet ken. Of zouden ze me vanaf volgende week dan weer vreemd vinden?

Door: Ineke Couwenberg

We trekken nieuwe schoenen aan!

Meestal is het zo dat je iets verandert omdat het beter moet worden.  Dat is niet de reden waarom ik vandaag begin als nieuwe fractievoorzitter van het CDA Tilburg. Soms moet je vooruit kijken en beslissingen durven nemen die anticiperen op wat komen gaat.  En daarom stapt CDA Tilburg vandaag in nieuwe schoenen.  Ze zijn groen, absoluut de goede kleur. Vrouwelijk, nooit te beroerd voor een charmeoffensief. En met spitse hakken, omdat we soms scherp willen zijn, maar ook stevig, ook als het harder gaat waaien, blijven we er in staan.  En met stevige zolen om kilometers te maken.  

Gelukkig gooien we de oude schoenen niet weg,  die hebben we nodig als de nieuwe pijn doen. De schoenen van Marcel zijn betrouwbaar en lopen lekker.

Ik wil de fractie bedanken voor het vertrouwen. Marti, Ton, Marcel en Hans, dankjewel! Ik ben er trots op dat ik de komende jaren mede namens jullie het CDA geluid in de gemeenteraad mag laten horen. En wil er 100% voor gaan om dat met jullie steun te gaan doen. 

Dan voor de mensen die mij niet kennen, kort wat over mezelf. Maar altijd bereid om een kop koffie te drinken met een ieder die mij beter wil leren kennen.  Of een borrel, want ja, ik houd van samenzijn en gezelligheid, met vrienden of familie. Bel of app de groene telefoon, daarmee zijn we als fractie altijd bereikbaar. Voor vragen, voor verhalen of  voor hulp. U bent onze ogen en oren in de wijken en in dorpen. Een partij die ‘Altijd in de Buurt’ wil zijn kan niet zonder die hulp. Wij gaan meer communiceren met onze leden en andere belangstellenden. Via de nieuwsbrief die Paula voor ons verzorgt, de open fractie avonden, waar u allen van harte welkom bent en via een blog over de groene telefoon op onze website.  

Geboren in Veldhoven,  gestudeerd in Wageningen en inmiddels al bijna vijfentwintig jaar woonachtig in de Blaak, met Erik en mijn drie kinderen.  Ik ben zelf dus geen geboren Tilburger maar heb er wel drie op de wereld gezet. Tieners inmiddels.  

Ik ben vanaf maart nieuw in de gemeenteraad, maar heb in de vorige periode als commissielid ook al de nodige ervaring opgedaan, dus ook weer niet zo nieuw. Ik werk als marktmanager bij ABAB Accountants en Adviseurs in de zakelijke dienstverlening, dat is een totaal andere wereld. Klanten die voor je kiezen in plaats van inwoners die gedwongen worden, en dan nog de zakelijke benadering. Besluitvorming op basis van rendement. Niet keihard, maar toch wel anders…  En ik ben ervan overtuigd dat ik met deze ervaring van toegevoegde waarde kan zijn in de wereld van de gemeentepolitiek. Immers, impact is ook het sleutelwoord waarop het gemeentelijk beleid wordt getoetst. 

De afgelopen maanden ervoer ik het dilemma van de politiek. Aan de ene kant wil je zo goed mogelijk je werk doen in het gemeentehuis. Dat doen we! Maar politiek word je niet beoordeeld op een goede bijdrage in de gemeenteraad. Haalt samenwerking en verbinding  de krant niet. En een goede oplossing die vaak een compromis is, levert meestal geen stemmen op.  

Op dat gebied moeten we dus zoeken naar een goede middenweg, hoe we én goed ons werk kunnen doen én boven het maaiveld uitsteken zodat we zorgen voor voldoende stemmen. Een behoorlijke opgave voor de komende jaren!  

Ik heb zin in de samenwerking met andere fractievoorzitters vanuit de coalitie. Tijdens de onderhandelingen heb ik daarvan al mogen proeven en de afgelopen maanden heb ik samen met Marcel meegedraaid. Samen maken we Tilburg gezonder en gelukkiger. Maar ik verheug me ook op de samenwerking met de fractievoorzitters van de andere partijen. Ik ben er van overtuigd dat we de raadsbrede samenwerking in de komende jaren tot een succes kunnen gaan maken.  

Het imago van het CDA wordt vooral bepaald door de landelijke zaken. En dan hebben we in deze periode geen geluk. We worden gezien als bestuurlijk, behoudend en misschien zelfs wel als een beetje saai. Daarom zouden meer mensen de Tilburgse CDA’ers moeten leren kennen.  Alles behalve saai! Maar een heel erg energiek team, attent voor de Tilburgers. Ik ben ervan overtuigd dat de waarden en normen van ons als CDA’ers uitstekend passen bij de huidige samenleving. Een heleboel mensen zijn meer CDA’er dan ze denken. Ik hoop in het komende jaar een heleboel van die mensen te ontmoeten Er zijn nog 352 dagen in 2019 en wij zijn Altijd in de buurt!

Ineke Couwenberg

Fractievoorzitter CDA Tilburg

Bekijk hier de kennismakingsvideo van Ineke

Digitale Kerstwensen

Ook de Groene telefoon is voorzien van social media; Twitter WhatsApp, Instagram en Facebook. Anno 2018 is dat de manier om elkaar te feliciteren, fijne kerstdagen of alle goede wensen voor het nieuwe jaar te sturen. Ik hoor er ook bij en ben inmiddels gestopt met het schrijven van kerstkaarten. Het mooie van de digitale manier is dat het op allerlei manieren gebeurt. Met leuke plaatjes, lieve filmpjes, foto’s van vroeger en warme woorden. Iedereen is dichtbij, wensen gaan zonder enkele moeite over de hele wereld en ze zijn aan iedereen gericht. En dat is juist waarom dat het dan ook zoveel minder mooi is… Ik wil geen wensen, die voor iedereen bedoeld zijn, hoe welgemeend ook. Dat voelt niet als aandacht.
Ik was gewend om mijn kaarten te voorzien van mooie woorden, een gedichtje waar ik trots op was, omdat het iets zei over mijn afgelopen jaar of het jaar wat voor ons ligt. Een gevoel wat ik graag met vrienden wilde delen. Het was het product van een tijd waarin je je even terugtrekt onder de kerstboom, even stopt met rennen en de tijd neemt om stil te staan bij wat echt belangrijk is. En dan wilde ik de enveloppen schrijven, geen adresstickers, maar iets meer persoonlijk. Vreselijk ouderwets. Toch heb ik het gevoel dat sommige ouderwetse dingen heel kostbaar zijn. Daar moeten we zuinig op zijn. Geen idee waarom ik niet meer de tijd nam, om welgemeend met aandacht naar mijn dierbaren te schrijven. Volgend jaar schrijf ik weer kaarten en natuurlijk delen we onze beste wensen dan ook via de Groene telefoon!

Hopelijk heeft iedereen fijne dagen en een goede jaarwisseling. Stuur weer eens een kaartje in 2019!

Door: Ineke Couwenberg

Opgelicht aan de deur

De groene telefoon bracht mij een tijdje terug bij een alleenstaande mevrouw op leeftijd. Ze benaderde ons om haar te helpen met een probleem met invalidenparkeerplaatsen, maar tijdens ons gesprek vertelde ze me dat ze een beetje haast had, want ze moest nog gaan pinnen. Vanmiddag werd namelijk bij haar de dakgoot schoongemaakt. Er lag een met pen geschreven briefje op tafel met daarop het bedrag wat ze daarvoor moest betalen. En zoveel contant geld had ze niet in huis.
Behalve dat de dakgoten schoongemaakt werden, waren haar ook zonnepanelen aangeboden. Die waren ergens anders van het dak afgehaald en konden er bij haar worden opgelegd, volgens het bedrijf een koopje. Bij dit verhaal kwamen bij mij veel vragen op. Berekeningen, garanties, aansluitingen, teruglevering, energiemaatschappij ? Ik probeerde deze vragen aan haar te stellen, maar moest concluderen dat de jongeman aan haar voordeur die ochtend een overtuigend verhaal had gehouden. Ze geloofde hem…. Pas na doorvragen werd ze wat kritisch. Misschien had ze toch op basis van wat weinig informatie een beslissing genomen. Ze zou hem nog wat vragen stellen…
Later die middag had ik haar weer aan de telefoon. Ze had de zonnepanelen niet gekocht en was tot de ontdekking gekomen dat het schoonmaken van de dakgoten in haar geval ook veel duurder was geweest dan bij de buren.

Natuurlijk ken ik verhalen van fraude, valse facturen, telefoontjes van iemand die zich voordoet als een medewerker van de bank of de belastingdienst. Maar ik was geschokt om van zo dichtbij mee te maken, dat iemand bijna werd opgelicht. Goedgelovig en naïef, hoe moeten iemand zich hiertegen wapenen. Spontaan aanbod en contant afrekenen? Wees dan heel kritisch, misschien staat er een sluwe oplichter aan uw deur. Vertrouwen in de mede-mens moeten we niet verliezen, maar een kritische blik van tijd tot tijd kan ook geen kwaad.

Door: Ineke Couwenberg