Sinterklaasboeken blijven in de bibliotheek

Naar aanleiding van een motie van de LST spraken we over de boeken over Sinterklaas en Zwarte Piet in de bibliotheek. Wij hechten veel waarde aan ons cultureel erfgoed en daar hoort ook Sinterklaas met Zwarte Piet bij.  Maar we leven in een samenleving die aan verandering onderhevig is. En dat maakt ook dat onze tradities aan veranderingen onderhevig zijn. Tradities kunnen veranderen met onze samenleving en doen dat ook. Dat gaat helaas gepaard met wrijving, maar we vinden elkaar weer. Maken ons de nieuwe traditie eigen, én respecteren wat er was. De geschiedenis willen wij weergeven zoals hij was, ook in onze de bibliotheek. Hier zijn boeken over het verleden en boeken met voorleesverhalen over Sint en Piet. De voorleesverhalen die gebruikt worden om kinderen in de huidige samenleving te laten genieten van het Sinterklaasfeest, baseren we op de nieuwe traditie en ja die zullen in de loop der tijd veranderen. De geschiedenis houden we zo als hij was, in onze kindertijd kwam Piet door de schoorsteen en was hij zwart als roet..

Smolders noemt de raad “slapjanussen”

Het debat over boeken van Zwarte Piet in de bibliotheek liep gisteren hoog op. Hans Smolders reageerde heftig tijdens een bijeenkomst van de gemeenteraad en noemde ons slapjanussen. De gemeenteraad vond dat hij de grens van het betamelijke had overschreden en de voorzitter sprak de fractievoorzitter van LST hierop aan. Slapjanussen is een woord dat niet thuis hoort in raad. Het is een scheldwoord. Maar wat betekent dit woord nu eigenlijk? Op internet vond ik enkele synoniemen voor slapjanus: lijp, lammeling, lijperd, slappeling, sufferd, sukkel.  Over de herkomst van het woord is niet zoveel te vinden. Wel over de twee woorden: slap en Janus.

Als we slap vertalen naar personen, bedoelen we dus zwak, niet doortastend, niet scherp en niet kritisch. Harde kritiek dus. Maar waarom zeggen we dan niet gewoon slappeling. Is er ergens een moment in het verleden geweest dat slap is gecombineerd met Janus? Janus is in de Griekse mythologie de god van het begin en het einde en van oorlog en vrede. De god van de tegenstellingen, het dualisme. Volgens de legende is Janus de oprichter geweest van ‘het maatschappelijk leven’. Hij was het die mensen de beschaving en het ordelijk leven gaf. Een sterke en moedige leider. Het tegenovergestelde dus van slap.

Dus: word je ooit Janus genoemd, beschouw het als een compliment. Maar voegt die persoon het woord slap eraan toe, bedenk dan dat die persoon een beetje te weinig beschaving van Janus heeft meegekregen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *