Anne Zouridis-Veldhoven als opvolgster van den Hoven

Vanaf 1 oktober vult Anne Zouridis-Veldhoven de raadszetel in die in de CDA-fractie is ontstaan door het vertrek van Marcel van den Hoven. Fractievoorzitter Ineke Couwenberg: “Ik ben erg blij met Anne Zouridis-Veldhoven als opvolgster.” Ze vertegenwoordigde jarenlang het Brabants en Tilburgs bedrijfsleven bij de Brabants-Zeeuwse werkgeversvereniging (BZW). Als manager bij de gemeente Oss heeft ze ervaring opgedaan met belangrijke gemeentelijke opgaven binnen thema’s die ook in Tilburg spelen, zoals werkgelegenheid en klimaatverandering. Anne ziet veel kansen om deze opgaven samen met Tilburgers en lokale bedrijven op te pakken en zal zich inzetten voor versterking van de sociale en economische samenhang in de stad. Tijdens en na haar studie bestuurskunde aan de Universiteit van Tilburg werkte Anne bij de Wetenschappelijke Raad voor Regeringsbeleid als persoonlijk medewerker voor Wim van de Donk, die tegenwoordig Commissaris van de Koning in Noord-Brabant. Ook was ze lid van het Tilburgse 4-mei comité, waar ze zich vooral bezig hield met bewustwordingsactiviteiten voor jongeren. Anne is getrouwd en moeder van drie kinderen. Ze woont sinds haar studie in Tilburg en er wordt verwacht dat ze een impuls zal blijken voor de Tilburgse CDA-fractie. We zijn dan ook erg blij met haar keuze om onze fractie te komen versterken.

Onder luid applaus nemen we afscheid van Marcel

Marcel van den Hoven is maandagavond bij zijn afscheid als raadslid benoemd tot lid in de Orde van Oranje Nassau. Als dank voor zijn jarenlange inzet in de raad, de verschillende nevenfuncties binnen en buiten de raad en zijn vrijwilligerswerk, ontving hij deze verdiende koninklijke onderscheiding. Marcel begon bijna 18 jaar geleden als raadslid. In 2011 werd van den Hoven fractievoorzitter van de toenmalige CDA-fractie en droeg afgelopen januari dat stokje weer over. In de afgelopen vijf jaar was hij tevens de vicevoorzitter van de gemeenteraad.

In zijn afscheidsspeech Marcel riep raadsleden op ‘vooral de gewone Tilburger op te blijven zoeken’. De ziel en het DNA van de gewone Tilburger, moet gehoord worden in de raad. Politiek gaat over hun idealen voor de stad en die moeten we moeten oppakken om het vertrouwen in de lokale politiek terug te winnen.

We danken Marcel oprecht voor alle jaren die hij zich heeft ingezet voor het CDA in Tilburg en voor onze lokale politiek. Na 17 jaar stopt hij als raadslid om voorzitter van het College van Bestuur van Tangent te worden.

Rolph Dols: wie is onze nieuwe wethouder eigenlijk?

Afgelopen maandag 6 mei werd hij geïnstalleerd als wethouder en opvolger van Erik; Rolph Dols. Maar wie is hij nu eigenlijk? Wat drijft hem? En hoe is hij in de Tilburgse gemeentepolitiek terechtgekomen? Om hier achter te komen, werd hem het hemd van het lijf gevraagd in een persoonlijk interview.

Als jij jezelf zou moeten omschrijven; wie is Rolph Dols dan?

Ik ben 57 jaar, geboren in Sittard en inmiddels al 26 jaar gelukkig getrouwd met Ineke, waar ik ook twee kinderen Thomas (24) en Noortje (22) mee heb. Alleen al met dit leuke gezin beschouw ik mezelf als een ‘rijk’ man, daar zijn mijn huidige en verleden banen altijd een leuke toevoeging op geweest. Zo ben ik de afgelopen 9 jaar actief geweest als wethouder van Gilze-Rijen. Hiervoor heb ik  7 jaar voor het UWV gewerkt en weer daarvoor werkte ik in de uitzendbranche en stond ik voor de klas op de Rooi Pannen in Tilburg. Vooral het laatste vond ik erg leuk om te doen, omdat ik hier zelf ook op school heb gezeten. Tijdens mijn jeugd kwam ik ook al regelmatig in Tilburg omdat ik hier veel familie had wonen zoals mijn oma op de Korvel. Dan gingen we in de zomer vaak naar de kermis. Dat ik nu wijkwethouder ben van de Korvel én wethouder van de Kermis, had zij erg leuk gevonden.

Hoe en waarom ben je in eerste instantie bij het CDA terecht gekomen? 

Vanuit mijn werk en hobby kwam ik al veel in contact met verschillende gemeenten, tijdens mijn werk bij het UWV maar ook als voorzitter van de voetbalvereniging. Toen ik in 2008 werd ik gebeld met de vraag of ik lid wilde worden van het CDA in Gilze-Rijen, heb ik gelijk ja gezegd. Het is dan misschien niet de meest ‘sexy’ partij, maar de sterke bestuurskrachten en vele standpunten waar ik me in kan vinden waren voor mij de trigger om me bij de partij te voegen. Twee jaar later, in 2010, werd ik weer gebeld, maar dit keer met de vraag om lijsttrekker te worden. Als lijsttrekker kreeg ik de opdracht om het CDA in Gilze-Rijen weer terug in de coalitie te brengen. Op dat moment was het nog niet eens in me opgekomen om wethouder te worden, maar was het plan dat ik fractievoorzitter zou worden. Toen de coalitie gevormd moest worden, mocht het CDA hier deel uit maken, op voorwaarde dat ik wethouder zou worden.

Rond deze zelfde periode kreeg ik ook een goede baan aangeboden bij het UWV in Amsterdam. Zo moest ik in essentie dus kiezen tussen Moskou of Molenschot, en het is Molenschot geworden. Een keuze waar ik nooit spijt van heb gehad, omdat ik op deze manier in mijn directe omgeving iets kan betekenen.

Begin 2019 werd ik voor de derde keer gebeld door het CDA, maar ditmaal uit Tilburg, met de vraag of ik wilde mee doen met de sollicitatieprocedure om wethouder te worden. En hier zit ik dan.

Wat zijn je taken als wethouder van Tilburg op een normale werkdag? 

Is er een normale werkdag? Er zit bijna niet één werkdag tussen die je twee keer gaat meemaken; elke dag doe ik weer iets anders en die afwisseling is wat het zo interessant maakt. Wel beginnen we elke maandag met het portefeuillehoudersoverleg (PHO), dan lopen de ambtenaren in en uit en worden alle belangrijke onderwerpen binnen mijn portefeuille besproken. Vanaf drie uur kun je opgeroepen worden bij de raad, als er onderwerpen onder jouw paraplu geagendeerd staan. om 6 uur is dan het vragenuurtje, waar raadsleden vragen kunnen stellen aan de desbetreffende wethouder. Dinsdagochtend beginnen we altijd met de college-vergadering, waarna ik vaak interne afspraken heb, gevolgd door de fractievergadering, waar ik vooral in het begin veel bij te zijn om goed op de hoogte te zijn van wat er allemaal speelt. De overige drie dagen ben ik vooral buiten het Stadskantoor, omdat dat toch is waar het gebeurt. Zo hebben ik veel inwerkprogramma’s gehad om mijn portefeuille juist in de praktijk te leren kennen. Daarnaast ben je ook veel ’s avonds bezig, door evenementen en samenwerkingen met burgers die overdag gewoon moeten werken. Als ik wil snappen wat ik hier intern doe, moet ik eerst buiten dat gevoel krijgen.

Wat vind je het leukst aan je wethouderschap?

Het besef dat je met een kleine inspanning veel voor iemand kan betekenen, is wat ik het mooiste vind aan deze baan. Ik wil niet in mijn torentje opgesloten zitten, afgeschermd van de wereld, maar de mensen uit de stad echt zien. Die benaderbaarheid en bezig zijn met de individu vind ik het belangrijkst. Als ik dat niet meer leuk vind, moet ik stoppen met dit vak.

Wat is de overweging geweest om de overstap te maken van Gilze Rijen naar Tilburg?

Vanuit een gemeente als Gilze-Rijen naar Tilburg is niet niks natuurlijk. Zij hebben mij hier 9 jaar van een afstand zien besturen en dat ze me dan overwegen voor deze positie, was voor mij een grote eer en compliment. Dit vragen natuurlijk niet als ze niks in mij zien. Ten tweede was ik ervan overtuigd dat ik iets kan toevoegen in deze functie, en dat mijn karakter goed past bij een stad als Tilburg; niet zeuren maar gewoon doen. Als laatste leek het me simpelweg een hele leuke, afwisselende functie en was ik erg blij dat ik de kans kreeg om deze stap te maken. De procedure verliep ook heel transparant en eerlijk, wat als sollicitant heel fijn was.

Qua portefeuille, hoe ging die overstap?

In Gilze-Rijen had ik de laatste periode een veel hardere, zakelijkere portefeuille. De acht jaar hiervoor viel mijn portefeuille wel meer op het sociale domein, waar mijn huidige portefeuille met onder andere sport, zorg en welzijn, en evenementen meer op aansluit. Het mooie aan deze portefeuille is dat je echt in de haarvaten van de Tilburgse samenleving zit. Toch moest ik me ook wel veel in lezen om alle systemen en wisselwerkingen in zo’n andere gemeente te leren kennen. Hoe meer ik het domein leerde kennen, hoe enthousiaster ik werd, omdat ik denk dat ik met deze portefeuille echt een verschil kan maken in het dagelijkse reilen en zeilen van de stad.

Vind je dat er een verschil zit tussen het CDA in Gilze-Rijen en Tilburg? 

Natuurlijk zijn er altijd kleine verschillen, ook omdat het simpelweg twee verschillende gemeentes zijn. In Tilburg is binnen de partij de afgelopen periode een grote hervorming geweest, met Ineke Couwenberg als nieuwe fractievoorzitter, Ton Gimbrère als nieuw raadslid en ik als nieuwe wethouder, waar de partij in Gilze-Rijen minder veranderingen kende. Qua cultuur, standpunten en sfeer binnen de partij zie ik vooral overeenkomsten. Zo voelde het welkom door beide partijen, in Gilze-Rijen 9 jaar geleden en in Tilburg slechts 3 maanden geleden, als een warm bad.

Is wethouder van Tilburg je droombaan?

Ik zou het geen droombaan kunnen noemen, omdat ik me nooit te veel wil bezighouden met mijn toekomstige carrièrepad. Ik focus me liever op mijn huidige baan en of ik daar nog op mijn plek zit. Wel kan ik zeggen dat wethouder van Tilburg voor nu de perfecte baan is, omdat alle puzzelstukjes hier samenvallen. Zo moet ik het leuk vinden, er iets kunnen toevoegen, en het zelf interessant vinden en er wat van kunnen leren, iets wat bij deze baan alle drie samenkomt. Wel heb ik aangegeven, toen ik als derde keer lijsttrekker werd in Gilze-Rijen, dat ik de vrijheid wilde hebben om te kunnen reageren als er iets moois voorbij komt. Op dat lijstje van ‘moois’ stonden drie dingen, waaronder wethouder zijn van een grote stad.

Wat zijn je doelen als wethouder van de gemeente Tilburg?

Mijn persoonlijke doel is om ertoe te doen voor de inwoners en echt iets te kunnen betekenen. Ik hoop dat over drie jaar, aan het einde van deze termijn, mensen het gevoel hebben dat wethouder Dols hen echt iets heeft gebracht. De reacties die ik kreeg toen ik aankondigde weg te gaan als wethouder in Gilze-Rijen waren voor mij heel waardevol. Ik hoop dat ook als wethouder in Tilburg te kunnen bereiken, natuurlijk in combinatie met inhoudelijk dingen voor de stad doen. Ja, dan zijn mijn doelen behaald.

Verhuur een kamer aan een student

Tilburg is in trek bij binnen- en buitenlandse studenten. Tilburg University gaat in het nieuwe collegejaar wederom meer studenten ontvangen. Er wordt rekening gehouden met een groei van het aantal buitenlandse studenten. Het huisvesten van deze extra studenten vormt een hele uitdaging. Want de toename van woonruimte voor studenten komt achter de groei aan van het aantal studiebollen. Ondanks diverse initiatieven is een tekort aan kamers niet uit te sluiten. Wist u dat er geen vergunning nodig is om een kamer te verhuren aan een student? En dat dit vele voordelen met zich meebrengt?

Daarom organiseert CDA Tilburg op dinsdag 13 augustus om 19:00 uur een informatiebijeenkomst bij Grand-Café Esplanade, Warandelaan 2 op de campus van de universiteit, waarbij wordt uitgelegd wat het betekent als je een kamer verhuurt aan een (internationale) student.
Het CDA in Tilburg vindt dat het een verantwoordelijkheid is van de stad om studenten een ‘welkom-gevoel’ te geven en gastvrij te ontvangen. Voor iedere student moet er een kamer zijn waar hij/zij zich thuis voelt. Campings of een logeerbedje zijn niet de gewenste woon- en slaapomgeving voor een student. CDA wil zich actief inzetten om studenten goede huisvesting te bieden door Tilburgers te vragen een (hospita)kamer tijdelijk of voor wat langere tijd aan te melden.
De meeste studenten willen graag in een studentenhuis of een zelfstandige kamer met eigen voordeur, maar dat blijkt helaas lang niet altijd mogelijk. Een goed alternatief is het huren van een kamer bij een hospita. Al was het alleen maar om de eerste tijd te overbruggen en in ieder geval dichter bij je opleiding te wonen. Vroeger was het doodnormaal om een kamer te huren bij iemand in huis die een ruimte over had.

Tijdens de informatiebijeenkomst komen onderwerpen aan de orde zoals:
– Wat zijn de verwachtingen van een student wat betreft de voorzieningen (grootte kamer / inrichting / internet / gebruik keuken / badkamer etc)?
– Wat zijn de verwachtingen en gewoonten van internationale studenten bij het wonen in een studentenstad?
– Welke huur mag je vragen voor een kamer?
– Hoe worden deze inkomsten belast en zijn er andere fiscale zaken om rekening mee te houden?

Belangstellenden die de bijeenkomst willen bijwonen, kunnen zich aanmelden bij cdatilburg@gmail.com.

Een nieuwe wethouder vinden? Zo gaat dat!

Dit voorjaar werd Erik de Ridder watergraaf van Waterschap De Dommel. Dat betekende dat het CDA in Tilburg op zoek moest naar een nieuwe wethouder. Heel bewust is de keuze gemaakt daarbij een externe adviseur/begeleider met gezag te vragen in de persoon van Cor Lamers, burgemeester van Schiedam. Begin mei kon een opvolger gepresenteerd worden: Rolph Dols, een bestuurder die exact past in het profiel dat het CDA Tilburg wenste.

Tilburgs raadslid Marti de Brouwer heeft het proces van begin tot eind gecoördineerd. ‘Bij een tussentijdse wethoudersvacature kan de verleiding groot zijn vooral in te zetten op snelheid. De trein is immers al rijdende en je wilt niet dat er lang onzekerheid is over wie namens het CDA het wethoudersstokje overneemt. Natuurlijk moet je ook vaart maken, maar dat mag niet het belangrijkste uitgangspunt zijn. Veel beter is het om helemaal aan het begin alvast het complete tijdpad in te vullen en met elkaar een goede procedure in gang te zetten. Met Marc Haverkamp van het CDA-partijbureau heb ik toen gesproken over de mogelijkheid de selectiecommissie door een externe voorzitter te laten voorzitten, door iemand met gezag en iemand die echt weet wat het wethouderschap inhoudt. Natuurlijk kun je dit ook intern oplossen, maar iemand ‘van buiten’ kan je behoeden voor blinde vlekken en heeft evident geen eigen belangen. Tegen collega’s in het land die in een soortgelijke situatie terechtkomen zou ik daarom
willen zeggen: Schroom dus niet om hulp te vragen, maar maak gebruik van de luxe dat we een grote, landelijke partij zijn. Dankzij de bemiddeling van Marc Haverkamp kwamen we in contact met Cor Lamers, CDA-burgemeester in Schiedam, die bereid was de rol van onafhankelijk voorzitter van de selectiecommissie op zich te nemen.’ Dat bleek een gouden greep.

Burgemeester Cor Lamers beaamt het belang van een goede en zorgvuldige procedure. Lamers: ‘Als je geconfronteerd wordt met een tussentijdse wethoudersvacature is het heel belangrijk dat je begint met heel goed na te denken over alle stappen die gezet gaan worden. Start met het opstellen van een goede profielschets, zodat je als selectiecommissie een deugdelijke, beargumenteerde keuze kunt maken. Dat is belangrijk voor de communicatie met en over de nieuwe wethouder, maar ook richting de mensen die afvallen tijdens het proces. Het is cruciaal dat je je keuzes kunt motiveren op basis van weloverwogen vooraf geformuleerde criteria.’ Dankzij Lamers werd aan het profiel bijvoorbeeld toegevoegd dat de nieuwe wethouder ook uitstekend moet kunnen participeren in belangrijke provinciale en landelijke netwerken, waaronder ook CDA-netwerken. ‘Tilburg is de zevende stad van Nederland en kan dus echt gewicht in de schaal leggen.’ Lamers vervolgt: ‘Vaak zal bij de zoektocht naar een nieuwe wethouder veel in de eigen kring gekeken worden. Op zich is dat natuurlijk niet onlogisch en is het ook belangrijk dat ‘eigen’ talent zich door kan ontwikkelen. Niets ten nadele dus van deze groep, maar ik raad aan er wel voor te zorgen dat je de procedure zo opzet dat je ook andere potentiële kandidaten verleidt te solliciteren. Bedenk dat ook een wethouder van buiten prima kan passen bij het profiel.’

Samenstelling selectiecommissie

De Brouwer: ‘We hebben de selectiecommissie bewust breed samengesteld, met naast Cor Lamers als voorzitter vertegenwoordigers van zowel de fractie als het bestuur. We hebben gezamenlijk een profiel opgesteld en ook gezamenlijk van tevoren bedacht welke vragen we aan de kandidaten wilden stellen.’ Lamers benadrukt dat het belangrijk is dat alle kandidaten dezelfde vragen krijgen. Lamers: ‘Vul dus niet van tevoren al te veel in, geef echt elke kandidaat de gelegenheid zich op alle belangrijke punten te profileren.’

Uitkomst

Aan het eind van de procedure bleek Rolph Dols, ten tijde van zijn sollicitatie nog wethouder van buurgemeente Gilze en Rijen, unaniem door de commissie de meest geschikte kandidaat te zijn. De Brouwer: ‘Doordat we van tevoren over alle stappen goed hadden nagedacht, is de fase van de bekendmaking prima verlopen. Ook daar hadden we van tevoren al goed over nagedacht: op welk moment maak je de uitkomst bekend.’ Inmiddels is Rolph Dols geïnstalleerd als nieuwe wethouder en heeft hij afscheid genomen in GilzeRijen. ‘Ik spring vol op een rijdende trein, maar neem wel mijn eigen bagage mee.’ Dols wil benaderbaar zijn voor de Tilburgers en zichtbaar zijn, precies wat
het CDA Tilburg een cruciale attitude vindt van een wethouder. Ondanks de veelheid aan onderwerpen die Dols zich razendsnel eigen moet maken – ‘ik ben vooral heel veel bezig met het goed doen van mijn huiswerk’ – lukt het om de drempel voor ‘gewone Tilburgers’ laag te houden. Dols: ‘Een wethouder moet snel kunnen communiceren. Ik probeer in elk geval altijd snel een procesantwoord te geven op een inhoudelijke vraag. Of die nu per mail of tweet
binnenkomt of van iemand op straat. Ik realiseer me dat ik daardoor veel van mijzelf vraag en van mijn omgeving. Maar dit is voor mij de manier waarop ik het moet doen. Als ik er ben, wil ik er echt zijn.’

Wil je meer weten over onze nieuwe wethouder? Binnenkort verschijnt er een interview met hem op de website, dus hou het in de gaten!

‘Tilburg Spreekt’ in de raadzaal

Onder het motto ‘Je kunt niet vroeg genoeg beginnen met het uitleggen van democratie’ zijn kinderen van harte welkom op het gemeentehuis van Tilburg. De raadsgriffie van de gemeente Tilburg heeft een mooi informatief boekje voor basisschoolleerlingen gemaakt over het belang van democratie en van de gemeenteraad. In het boekje wordt uitleg gegeven over de werking van de lokale democratie en er staan allerlei leuke opdrachten in. Ook worden de avonturen van Diemer en Cato op het gemeentehuis beschreven. Zaken worden zo op een speelse manier inzichtelijk gemaakt.

Tilburg Spreekt

Het project ‘Tilburg spreekt’ begint in de klas, er worden gastlessen gegeven en vervolgens volgt bij een bezoek aan het gemeentehuis, waaronder natuurlijk de raadszaal en uitleg over de Tilburgse politiek. De stuwende kracht achter dit Tilburgse initiatief is CDA-raadslid Marti de Brouwer. ‘Ik begin altijd met de vraag: hoe heet onze burgemeester?Meestal blijft het dan een tijdje stil. Dat geeft wel aan dat er genoeg te leren valt. En tegelijk relativeren de reacties van de kinderen natuurlijk ook.’ Een ander belangrijk onderdeel van het lesprogramma is het voeren van een debat. ‘Klassen kunnen zich via de griffie aanmelden voor een bezoek. Niet alleen de hoogste klassen zijn welkom, ook groep 3 is van harte welkom voor een bezoek’. Bij de bezoeken van de kinderen aan het gemeentehuis maakt De Brouwer graag gebruik van een ‘overvaltechniek’. ‘De kinderen zijn de belangrijkste personen in het gebouw. Daarom leid ik ze overal naartoe. We “overvallen” dus ook de burgemeester en de wethouders. Het zorgt elke keer voor veel hilariteit en plezier.’

Vechten voor hun gelijk

‘Tijdens de verbouwing van het gemeentehuis van Tilburg zijn de rondleidingen op het gemeentehuis niet mogelijk, maar het programma gaat natuurlijk door’, zegt een betrokken De Brouwer. ‘In de komende periode ligt de nadruk meer op het debat. De uitvoering is heel praktisch; kinderen richten een politieke partij op, er is een thema en er worden voor- en tegenargumenten bedacht. Vervolgens wordt er een echt debat gehouden waarbij de kinderen moeten vechten om hun gelijk te krijgen. Die debatten zijn fantastisch om te doen. De kinderen zijn er vaak heel bedreven in. Laatst kwam ik een oud-deelnemer, een paar jaar na de debatles tegen. Ze vertelde trots dat ze een debattoernooi gewonnen had. Dankzij een debattrucje dat ze tijdens de les geleerd had! Ze had haar opponent “die eigenlijk heel goed was” slim afgeleid, waardoor hij de draad kwijtraakte.’

‘De democratie leeft van zijn spelregels’, zei Sybrand Buma onlangs in zijn afscheidsinterview in Buitenhof. Het is belangrijk dat kinderen en jongeren al vroeg leren wat democratie betekent en begrijpen wat deze spelregels in de praktijk betekenen, zo vinden we bij het CDA Tilburg.

Klik hieronder op het filmpje om te zien hoe zo’n rondleiding eraan toe gaat!

Goede basis voor evenementen in Tilburg, wel met een vlekje erop!

Tilburg is een stad met tal van mooie evenementen. Daar zijn we trots op, dankzij alle inzet van velen, waaronder vrijwilligers en daar hebben we vandaag met het unaniem aangenomen nieuwe evenementenbeleid weer een goede basis voor gelegd.

Een aantal partijen in de gemeenteraad ziet dit blijkbaar als vanzelfsprekend. Zij besloten vandaag om verdergaande eisen op het gebied van duurzaamheid van de organisatoren te vragen, dan zij op korte termijn kunnen realiseren.

Het is voor het CDA niet de vraag of de milieu-impact van evenementen beperkt moet worden, maar wel hoe. Ieder evenement is anders en iedere organisatie is anders. De ene keer zit er een professioneel bedrijf achter, dan weer een geoliede machine van een organisatie die geheel uit vrijwilligers bestaat. Louter regels opleggen die voor iedereen van toepassing zijn is onhaalbaar. Maatwerk is dus nodig.

Helaas heeft vandaag een meerderheid van de gemeenteraad ervoor gekozen om wel dwingende regels op te leggen aan de organisatoren van evenementen. Omdat ze op te korte termijn moeten gaan voldoen aan een duurzaamheidscertificering of een statiegeldsysteem moeten organiseren.

Duurzaamheid bij evenementen in Tilburg drijft vaak op vrijwilligerswerk. We moeten ervoor waken dat vrijwilligers tureluurs worden van de toenemende regeldruk en duurzaamheidseisen. Een carnaval zonder confetti, een feest zonder ballonnen en een verbod op aggregaten.

Het zal u geen verrassing zijn: het CDA stemde tegen deze moties, een meerderheid hebben we echter niet gevonden.

 

 

 

 

Marcel van den Hoven verlaat gemeenteraad

Marcel van den Hoven wordt per 1 oktober aanstaande benoemd als voorzitter College van Bestuur van stichting Tangent, een onderwijsstichting met 16 scholen in de gemeenten Tilburg, Goirle en Gilze-Rijen. In deze functie heeft hij rechtstreeks overleg met het gemeentebestuur en daardoor is zijn nieuwe functie niet te combineren met de rol van gemeenteraadslid. Daarom zal hij, na 17 jaar gemeenteraad, op 1 oktober aanstaande stoppen. Het CDA heeft grote waardering voor hetgeen Marcel van den Hoven in deze periode voor de partij gedaan heeft. Als raadslid en als fractievoorzitter. En niet alleen voor het CDA. Hij was de hele gemeenteraad ten dienst in de werkgevercommissie en als vice-voorzitter van de gemeenteraad. Wij zijn Marcel heel veel dank verschuldigd, zijn kennis, inzet, betrokkenheid en ervaring waren heel waardevol. Fractievoorzitter Ineke Couwenberg:  “Ik had graag nog lager gebruik gemaakt van de ervaring van Marcel, we waren een goed team. Maar ik snap dat hij deze kans heeft gegrepen en gun hem deze van harte. Marcel is een super collega, altijd bereid om iemand te helpen. Wij zullen ook zijn gezelligheid missen. We feliciteren hem van harte en wensen hem een succesvolle nieuwe stap in zijn carriëre. Een goede aanwinst voor het Tilburgse basisonderwijs”.

 

Met het vertrek van Marcel komt er een vacature in de fractie van het CDA. We gaan aan de slag met de opvolging en zullen hier zo snel mogelijk informatie over verschaffen.

Perspectiefnota 2020

Voor het CDA is de wijkaanpak een van de belangrijkste onderdelen van de perspectiefnota. Elke wijk krijgt in 2020 een wijkagenda, niet allemaal hetzelfde, maar passend bij de wijk en met de inwoners zelf gemaakt. De problemen en wensen in Udenhout zijn echt anders dan in Korvel. We spreken samen af wie wat gaat doen en wanneer. En daar wordt op het gemeentehuis naar gehandeld! Dat gaan jij en ik merken. Natuurlijk komen er daarnaast een boel andere zaken aan de orde, het opruimen van afval, meer waardering voor onze vrijwilligers want daar kunnen we niet zuinig genoeg op zijn. En we breken een lans om de woonlasten in Tilburg laag te houden. Tilburg is fijn om te wonen en dat moet volgens het CDA zo goedkoop mogelijk blijven. Lees hieronder het hele betoog van Ineke Couwenberg met betrekking tot de perspectiefnota:

Voorzitter,
De perspectiefnota is het moment om stil te staan bij de dingen die we wensen voor onze stad en voor een deel al aan het realiseren zijn. Maar het is papier en is het gevoel wat je bij dit papieren stuk hebt dan vergelijkbaar bij het gevoel wat je in de stad hebt?

Ik voel me trots op deze stad als middelbare schoolleerlingen massaal naar de LocHal gaan om te leren voor hun examens.
Ik voel me verdrietig als we een ouder met een kind met veel problemen, maar niet kunnen helpen terwijl elke professional dat graag zou willen doen.
En ik voel me teleurgesteld als blijkt dat het nieuwe stadhuis toch weer duurder wordt.
Ik voel me boos als ik een hufter met een veel te hoge snelheid over de ringbaan zie

Ik voel me blij als iemand bij het stoplicht een gezellig praatje met me maakt.

En als ik de perspectiefnota lees, voel ik ook trots!

Met woorden worden beelden omschreven, zoals we willen dat onze stad is om in te leven, we geven aan wat we willen verbeteren, welke dappere keuzes we daarvoor maken en hoe vooruitstrevend we met onze stad de toekomst in willen.
Ik voel de emoties uit de stad maar ik voel ook ongeduld, omdat we natuurlijk willen dat alles veel sneller gaat.
Ik voel onmacht als we lange dagen vergaderen en elkaar gevangen houden in procedures en documenten.
Soms lijkt het dan alsof de realiteit van elke dag van de Tilburgers in de stad ver weg staat van de beleidsstukken die we als gemeenteraad doornemen.

Om dingen te kunnen realiseren voor mensen in de stad, moet je je wel bezig houden met plannen, raadbrieven en raadnotities. Veel vaker en veel langer dan ik misschien zou willen, maar dat is wel de manier waarop het voor elkaar komt.
Besturen is niet mopperen op alles wat misgaat en aandacht geven aan alles wat beter zou kunnen. Dat is bij een bedrijf niet en dat is bij een gemeente ook niet.

In deze perspectiefnota 2020 zetten we stippen we op de horizon en in zijn algemeenheid zijn we blij met de gekozen richting. De manier waarop we beleid maken is door de stad erbij te betrekken. Ideeën op te halen en te luisteren naar waar het beter kan. Niet communiceren wat er besloten is maar burgers laten participeren. Maar we merken in de praktijk hoe lastig het is om naar ieders tevredenheid mensen te betrekken bij bestuur. Want als je wel gehoord bent, maar er wordt niet naar je geluisterd, heb je je zin niet gekregen. Is dan de participatie slecht? Nee, dus daar wil het CDA middels een motie verbetering inbrengen.

Wijkaanpak
Een van de belangrijkste onderdelen van het bestuursakkoord is de wijkaanpak. Wij zijn er blij mee dat die in deze perspectiefnota verder uitgewerkt wordt. Elke wijk krijgt in 2020 een wijkagenda, niet allemaal hetzelfde, maar passend bij de wijk en van onderop! De problemen en de wensen in Udenhout zijn echt anders dan in Korvel. De wijkwethouders doen hun werk en hierdoor komt de gemeente nog dichter bij de wijk. We spreken samen af wie wat gaat doen en wanneer. En daar wordt op het gemeentehuis naar gehandeld! Dat heeft impact en dat is wat burgers gaan voelen. Iedereen wil zich prettig voelen in zijn omgeving, onze openbare ruimte. Als deze basis in orde is, dan helpt dat om de verloedering tegen te gaan. Wij zijn ervan overtuigd dat het verschil uiteindelijk gemaakt wordt, door het gedrag van onze inwoners. We hebben het geprobeerd door zelf  het goede voorbeeld te geven, dingen op te ruimen, meldingen met de BuitenBeter app te doen. Maar constateren dat het onvoldoende is. Er moet iets structureel anders om bij plaatsingen te voorkomen.

Sociaal domein
Het sociaal domein is essentieel als het gaat om gezonde en gelukkige mensen. We zijn blij met de gekozen aanpak. Geen bezuinigingen waarvan we niet weten welke effecten ze hebben op de hulp en zorg voor onze inwoners. Maar het lef om waar het beter kan dit gewoon te gaan proberen. Natuurlijk maken we ons zorgen of dit snel genoeg gaat. Maar we hebben vertrouwen.
In 2020 worden belangrijke stappen gezet in bestaanszekerheid. Voor ons is dat zo’n wezenlijk onderdeel dat we hier met een motie komen om de juiste prioriteit in de begroting te krijgen.

Vrijwilligers
Onze stad is van de Tilburgers, de bijdragen die zij leveren is bepalend. Coaches langs het sportveld, bestuurders van verenigingen, vrijwilligers voor het AutoMaatje of welke voorbeelden dan ook. Daar kunnen we niet zuinig genoeg op zijn. Heel veel activiteiten worden gedragen door vrijwilligers. Het verenigingsleven is zo kostbaar, de mensen die dat dragen moeten we koesteren. Als zij er niet meer hun schouders onder zetten, dan… Daar durf ik niet aan te denken.  Daarom wil ik hier een pleidooi houden om meer te doen voor vrijwilligers.
Als we in de gemeentelijke organisatie een hulpvraag of een initiatief krijgen van vrijwilligers, dan moeten we er alles aan doen om deze mensen de weg te wijzen. Zij doen dit met hun hart, niet omdat het hun werk is. Ze hebben minder tijd, minder geduld en soms minder kennis van de organisatie. Ik wil het college vragen ze actief te helpen bij hun vraag en zo min mogelijk te vangen in procedures en richtlijnen.
Dat geldt ook voor vrijwilligers in de zorg. Zij zijn zo bepalend voor het geluk en de gezondheid van onze mede inwoners. En dan is respijtzorg iets wat keihard nodig is. Even op adem komen, is voor iedereen belangrijk. Om daarvoor in aanmerking te komen, moet je niet de regels hoeven kennen, maar dat moet je aangereikt krijgen, omdat je gezien wordt.

In september komt de Integrale kijk op ouderen. Dat betekent dat de concrete uitwerking in 2020 plaats kan vinden. Uitgangspunt is dat ouderen hun talenten inzetten zolang ze dat kunnen en passende ondersteuning krijgen als dat nodig is. En natuurlijk hadden we graag gezien dat het maken van beleid sneller gaat, maar we zien dat er stappen gezet worden en geloven in een goede uitkomst.

Bedrijven
Het belang van een economisch sterke stad is enorm groot, dat is de basis waar we op kunnen bestaan. En in tijden van economische voorspoed wordt dat wel eens vergeten. Maar als onze economie niet floreert, komen mensen langs de zijlijn te staan en hebben we geen geld om te investeren. Daarom pleiten wij in deze tijd om goed te kijken naar de uitgifte van onze industrieterreinen. Ons buitengebied is van enorm belang voor een groene omgeving en voor ondernemers en bewoners, het is hun leefomgeving, niet een ongebreidelde voorraad had die we geschikt kunnen maken voor industrie. Dus leg vast aan welke eisen bedrijven moeten voldoen op het gebied van onder andere duurzaamheid en werkgelegenheid en inpassing in de omgeving, en wees realistisch in tijden waarin het minder gaat, en die komen ongetwijfeld, ook dan willen we ook dat ondernemers blijven kiezen voor Tilburg. Kan het college toezeggen met deze invulling aan de slag te gaan?

Voorzitter, ik sluit af. Het is fijn en goedkoop wonen in Tilburg. De perspectiefnota is een visie en geen begroting. Gelukkig wel een doorkijk naar de financiële lasten voor de burger. Die blijven laag. Wij waken ervoor dat Tilburg zuinig is op zijn financiële positie. We kunnen ons veroorloven om te investeren in de mensen in onze stad, door onze reserves aan te spreken. We houden de balans tussen investeren en een stevige financiële positie. Een voorwaarde voor de lange termijn en daardoor kunnen we voor onze inwoners lage woonlasten blijven garanderen. Nu en in de toekomst!!

Wij wensen onszelf en de stad toe dat we een goed evenwicht vinden tussen de lange termijn en de toekomst van vandaag.  Een balans vinden tussen plannen maken en dingen gaan doen! Tilburg is een stad van makers, dat vraagt ook voldoende doeners in de politiek, laten we dat waar gaan maken.

 

Afsluitend debat chroom-6

Voorzitter,

Ik wil beginnen met nog eens ons medeleven uit te spreken naar de betrokkenen. Vandaag kijken we terug op een zwarte bladzijde uit de Tilburgse geschiedenis.

Wij moeten er vandaag als raad voor zorgen dat zoiets nooit meer kan gebeuren. En dat voelt als een last op onze schouders; wanneer doen we het goed? Goed genoeg om voor huidige en toekomstige Tilburgers te garanderen, dat zij nooit meer in zo’n situatie terecht komen?

Het is nog kort geleden. We zijn pas 8 jaar verder, maar toch lijkt het nu zoveel later omdat we zoveel meer weten. Inmiddels is chroom-6 en de schadelijkheid ervan bij iedereen bekend. Maar ook zijn onze arbeidsomstandigheden en de zorg voor onze gezondheid op een ander niveau geworteld in de maatschappij. Dat maakt dat wij nu met de ogen van vandaag terugkijken naar de situatie van toen.  Dat moeten we niet doen, want dat is een verantwoordelijkheid die we achteraf niet bij bestuurders neer kunnen leggen.

Welke verantwoordelijkheid dragen deze bestuurders dan wel? Zij waren immers verantwoordelijk voor de opzet en de uitvoering van het tROM traject. Het rapport is hier duidelijk over. Wij hadden effectieve maatregelen moeten nemen om de stofblootstelling bij het schuurwerk te voorkomen en dat hebben we onvoldoende gedaan.

En als ik de RI&E rapportages lees, dan zitten daar signalen in met betrekking tot de arbeidsomstandigheden. Als werkgever voel je je verplicht om dit op te pakken en dat is niet gebeurd. Geen systematisch uitgevoerd arbozorgsysteem volgend de ARbo wet. Er bestond weinig besef voor het belang hiervan bij het management en daarvoor draagt de gemeente verantwoordelijkheid.

Dat de uitvoering als een dwingend regime werd ervaren, was een gevolg van de Wet. De politiek en ook de algemene mening was dat er in dit soort gevallen een harde hand nodig was. Maar hiermee was er natuurlijk geen goedkeuring om mensen in slechte arbeidsomstandigheden te laten werken, onheus te bejegenen en te intimideren. Terwijl ook dat is gebeurd.

Er waren ook andere verantwoordelijken, waarbij de NS, waar de kennis over het gevaar van Chroom-6 wel degelijk aanwezig was, volgens ons wel de meeste verantwoordelijkheid draagt.  Met deze kennis sloten zij een samenwerkingsovereenkomst met anderen partijen zonder deze informatie te delen. Dat is wat ons betreft onvergeeflijk.

Het is voor ons duidelijk dat direct na het bekend worden van de aanwezigheid van Chroom-6, het college daadkrachtig heeft gehandeld. Zij hebben verantwoordelijkheid genomen en alles in het werk gesteld  om ervoor te zorgen dat de onderste steen boven kwam.  Hierbij is gekozen voor onafhankelijkheid en openbaarheid.  Dat was een juiste keuze, de enige juiste keuze. Een ervaren onderzoeksbureau, een onafhankelijke commissie, hebben hun werk gedaan. De inzet van onze ambtenaren bij dit proces was buitengewoon. Daar hebben we veel waardering voor, niet alleen voor de inzet qua uren, maar ook voor hun betrokkenheid. Dit alles heeft geleid tot een financiële regeling voor de betrokkenen, die door hen als onvoldoende werd ervaren maar door de publieke opinie in Nederland als genereus werd beoordeeld. Wij zijn dan ook van mening dat het college niets verwijtbaar is.

De resultaten uit het rapport zijn duidelijk.  De verantwoordelijkheid dragen wij, maar verwijtbaar is het niet. Dat staat los van het feit dat we moeten leren van deze zwarte bladzijde, dit mag nooit meer gebeuren.

Wat moeten we hier van leren. En dat gaat niet alleen over werk en inkomen, het gaat over alle taken van een gemeente, die we zelf doen en waar we anderen voor inschakelen. In een samenleving, waarin steeds meer dingen gedecentraliseerd worden naar de gemeente.

Wat betekent dit voor onze projecten op afstand? Dan hebben degenen die de verantwoordelijkheid moeten dragen de neiging om alles dicht te regelen met procedures. Op welke manier organiseren we de administratieve organisatie, kwaliteitscontrole en arbeidsomstandigheden van projecten op afstand? Volledig dichtgetimmerd. Lange wachttijden, traagheid; een log orgaan. Dat kan niet! En dat willen we niet!

Juist omdat we willen dat we werken met proeftuinen, projecten met impact en maatwerk. Niet alles dicht geregeld en procedureel helemaal vast, maar mogelijkheden om toe doen is wat nodig, een menselijke maat te kiezen.

Dat plaatst ons in een enorm dilemma.

Het college schrijft dat er in de jaren na tROM veel gewijzigd is in de organisatie en in de samenleving.  Dat is waar.  Maar het feit dat er sprake is van een lerende organisatie en de organisatiecultuur integraler en minder hiërarchisch is, lijkt me toch te mager. Wij zouden graag van het college horen, hoe dit meer handen en voeten kan krijgen?

Met de uitkomsten van het onderzoek en dit debat, slaan we een zwarte bladzijde om. Maar het boek zal nog lang niet dicht zijn. De onafhankelijke commissie gaat een belangrijke rol spelen in de volgende fase. Wij wensen ze succes en vragen hun om de raad betrokken te houden. En we willen ze ook ook op het hart drukken om hun werk met oprechtheid en integriteit uit te voeren.  Met de focus op de mensen om wie het gaat, niet op de procedures. Zodat het ooit komt tot een afronding.