Debat: Bestaanszekerheid

Al jaren stijgt in Tilburg het aantal mensen dat in armoede leeft, terwijl we elk jaar extra investeren om dit te voorkomen. De economie draait op volle toeren, maar nog steeds zijn er te veel Tilburgers die niet of maar net rond kunnen komen. Dan hebben we het echt niet alleen over mensen in de bijstand. Ook werkende Tilburgers met een laag loon of weinig uren, of ouderen met alleen een AOW of klein pensioen kunnen tot deze groep behoren. Naar schatting zijn er in totaal zo’n 27.500 Tilburgers die rond moeten komen van een inkomen van maximaal 130% van het minimum. Als ik het over dit soort aantallen heb probeer ik het altijd visueel te maken: Als het Willem II stadion uitverkocht is zitten er in het totaal 14.500 mensen in. Dat betekent dat je met deze groep kun je 2 keer het stadion vullen!

Zo door blijven gaan is geen optie maar wat dan wel?

Plat gezegd wil het voorstel mensen motiveren om mee te gaan doen en op deze manier een stevigere basis te krijgen voor de toekomst. Op mijn vraag aan een moeder met kinderen wat ze het liefste had; schoenen uitzoeken voor de kinderen van 80 euro betaald door de bijstand of van 60 betaald van haar eigen verdiende geld, zei ze zonder aarzelen; “Dat laatste is veel mooier!” Natuurlijk zijn er Tilburgers die (nog) niet voor zichzelf kunnen zorgen laat staan als er ook nog kinderen zijn. Het huidige voorstel gaar er vanuit dat een beperkt aantal regelingen van 130 naar 120% worden verlaagd. Het is dus niet zo dat dit voor alle regelingen van toepassing is. En voor hen die tussen de wal en het schip dreigen te vallen zal per geval gekeken worden waar hulp ingezet moet worden.

Maandag 30 september heeft het debat plaatsgevonden, maar ik hoop dat het tweede debat spoedig volgt.

Door: Marti de Brouwer

Marti de Brouwer nieuw lid actiegroep Parallelle Arbeidsmarkt

Sinds kort heeft CDA-raadslid Marti de Brouwer plaatsgenomen in de actiegroep Parallelle Arbeidsmarkt, van de gemeente Tilburg. “In eerste instantie werd ik gevraagd aan te sluiten bij een beginsessie om mijn ervaringen als sociaal werkgever te delen met de groep. Dit heeft er toe geleid dat ik toegetreden ben als lid van deze actiegroep.” Het betreft een onbetaalde nevenfunctie. Indien dit onderwerp door de gemeenteraad behandeld wordt zal ik geen deel uit maken van de beraadslaging en mij van stemming onthouden.

Waarom is deze actiegroep opgezet, vraagt u zich misschien af. In Tilburg ontvangen bijna 7.000 inwoners een uitkering op basis van de Participatiewet (bijstandsuitkering). Binnen bedrijven en organisaties zijn vacatures beschikbaar, maar een aanzienlijk deel van de mensen met een uitkering is niet geschikt (of klaar te stomen) om op deze vacatures geplaatst te worden. Tegelijk blijft er veel (maatschappelijk nuttig) werk in de samenleving liggen omdat dit regulier niet te bekostigen is.

Er wordt een pleidooi gevoerd voor het creëren van een parallelle arbeidsmarkt die een oplossing kan bieden voor die mensen die wel willen werken maar niet op een baan passen op de reguliere arbeidsmarkt.

Deze banen kunnen deels gefinancierd worden vanuit de inzet van uitkeringsgelden in combinatie met de (maatschappelijke) opbrengsten vanuit de activiteiten vanuit andere budgetten, partners, organisaties en/of bedrijven.

De gemeente Tilburg wil in 2020 gaan experimenteren met het creëren van banen gebaseerd op het gedachtegoed van de parallelle arbeidsmarkt. Hiervoor is zij op zoek gaan naar (maatschappelijke) zinvolle werkzaamheden binnen de stad die duurzame banen en inkomens op kunnen leveren voor deze groep kandidaten en tevens een maatschappelijke behoefte invullen.

Om ideeën hiervoor te generen wordt in het najaar 2019 een challenge uitgezet waarbij burgers, kandidaten zelf, bedrijven, start-ups en andere organisaties worden uitgedaagd om voorstellen in te dienen. Op basis van deze ideeën of voorstellen zal een businesscase en uitvoeringsplan gemaakt worden. Het is het streven om in het 1e kwartaal 2020 met een pilot te starten.

Kennismaken met Anne; het nieuwe raadslid

Twee weken geleden lieten we al weten dat Anne Zouridis-Veldhoven zou toetreden tot de CDA fractie. 1 oktober was haar eerste officiële dag als raadslid en haar eerste afspraak die ochtend was met het CDA Tilburg. Een mooie gelegenheid om nader kennis te maken en te spreken over haar ambities.

Laten we eerst eens nader met je kennismaken; hoe zou je jezelf omschrijven?

Ik ben 33 jaar, getrouwd en moeder van drie fantastische kinderen. En sinds vandaag dus ook officieel raadslid van het CDA in Tilburg.
Ik ben bestuurskundige en heb de afgelopen jaren gewerkt bij de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, werkgeversorganisatie VNO-NCW en bij een middelgrote Brabantse gemeente. In deze rollen heb ik ervaring opgedaan met belangrijke thema’s die ook in Tilburg spelen,  zoals werkgelegenheid en klimaatverandering.

In mijn vrije tijd sport ik graag, bijvoorbeeld hardlopen of pilates. Hoewel het wel weer even opstarten is na de geboorte van onze dochter afgelopen zomer. Met onze jongens speel ik graag spelletjes of wandel ik door het stadsbos. Lekker eten en drinken en naar de concertzaal in Tilburg is ook favoriet!

 

Wat doe je in het dagelijks leven naast je taken als raadslid?

Tot vandaag werkte ik full-time als afdelingshoofd en programmamanager ruimte en economie bij de gemeente Oss. Toen ik afgelopen zomer – tijdens mijn zwangerschapsverlof – de vraag kreeg of ik Marcel wilde opvolgen als gemeenteraadslid in Tilburg, realiseerde ik me dat het mij niet zou lukken om mijn werk, het raadslidmaatschap en thuis op een goede manier te combineren. Ik moest dus keuzes maken.
Ik heb er uiteindelijk voor gekozen om (tijdelijk) te stoppen in Oss om zo echt ruimte te maken om als raadslid op pad te gaan, me te verdiepen in dossiers, met mensen te gaan praten en de stad vanuit deze rol te verkennen. Daarnaast heb ik natuurlijk ook drie kinderen thuis rondlopen, met alle zorg en activiteiten op school en bij de voetbal die daar bij komen kijken!

 

Hoe en waarom ben je in eerste instantie bij het CDA Tilburg gekomen?

Voor zover ik me kan herinneren heb ik politiek altijd interessant en leuk gevonden. Toen ik acht was schreef ik al brieven naar de burgemeester en was ik klassenvertegenwoordiger op school. Een aangeboren afwijking, denk ik. Maar mijn motivatie ligt ook een laag dieper: Ik voel een sterke verantwoordelijkheid om bij te dragen aan een rechtvaardige en leefbare samenleving.

Het CDA is voor mij een partij die menselijke waardigheid, veiligheid en zorg voor elkaar voorop stelt. Daar voel ik mij door aangesproken. En het feit dat wij dat samen,  met elkaar, met verenigingen,  willen realiseren.  Dat we niet de overheid (die vaak met bureaucratische, anonieme oplossingen komt) te snel als oplossing zien, maar ook de vrije markt niet verheerlijken of mensen het zelf maar uit laten zoeken.
Om die reden ben ik 10 jaar geleden een keer gaan kennismaken met het CDA in Tilburg. En toen werd ik al vrij snel gevraagd om in het bestuur van de partij te komen.

 

Wat is de voornaamste drijfveer geweest om actiever te worden binnen de partij? Wat sprak je aan om gemeenteraadslid te worden?

Nadat ik tussen een aantal jaar in het bestuur van het CDA Tilburg had gezeten ben ik een tijd volledig opgeslokt door de combinatie van werk en een gezin met opgroeiende kinderen.
Onze oudste jongens zijn nu 6 en 8 en ze groeien op in deze stad. Ze gaan hier naar een openbare school, fietsen over kruispunten in onze stad, zijn lid van een voetbalclub. Met de juffen praat ik over passend onderwijs, op het schoolplein wordt gepraat over ongelukken op de baroniebaan. Hoe de stad ingericht is, de keuzes die in een gemeenteraad gemaakt worden, hebben direct impact op ons leven. Ik vind het belangrijk om daar over mee te praten.  Om mee te bouwen aan een stad waarin het goed leven is.

 

Zijn er doelen die je voor jezelf hebt opgesteld toen je aantrad als raadslid?

Een gemeente waar werk is voor iedereen, waar alle Tilburgers zich aan dezelfde spelregels houden, je je veilig voelt op straat en waar we omkijken naar elkaar. Met een gemeentebestuur dat Tilburgers, hun verenigingen, scholen en instellingen ondersteunt en verbindt met elkaar en de stad. Daar wil ik me voor inzetten. En wat dat betekent voor mijn concrete woordvoerderschappen, daar kom ik over een jaar graag op terug!

 

In tegenstelling tot veel andere raadsleden, ben je geen geboren Tilburger. Wat trok je zo aan aan de stad dat je besloot te blijven?

Ik was 17 toen ik hier kwam wonen, dus inmiddels woon ik hier ongeveer de helft van mijn leven.  Het is mijn thuis geworden. Hier ken ik de mensen, heb ik gestudeerd en hier zijn onze kinderen geboren. Bovendien is Tilburg een fijne stad om in te leven. Alle faciliteiten van een grote stad zijn er, maar het heeft toch iets gemoedelijks. En er is zoveel energie en initiatief  in deze stad om er samen iets van te maken. Onze jongste zoon heeft afgelopen zomer meegedaan aan de kindervakantieweek in De Blaak. Daar is gewoon een wachtlijst voor vrijwilligers! En dat zijn voor een belangrijk deel tieners die in hun laatste vakantieweek dus niet zelf op vakantie gaan, geen geld gaan verdienen, maar vrijwilligerswerk gaan doen. Dat is toch geweldig!
Maar ook op het niveau van stadsontwikkeling; als ik Tilburg vergelijk met de stad waar ik  16 jaar geleden  kwam wonen dan is de stad onherkenbaar getransformeerd. Denk alleen maar aan de Piushaven of de Spoorzone. Ik wil die energie samen inzetten om Tilburg nóg mooier te maken.