Debat: Bestaanszekerheid

Al jaren stijgt in Tilburg het aantal mensen dat in armoede leeft, terwijl we elk jaar extra investeren om dit te voorkomen. De economie draait op volle toeren, maar nog steeds zijn er te veel Tilburgers die niet of maar net rond kunnen komen. Dan hebben we het echt niet alleen over mensen in de bijstand. Ook werkende Tilburgers met een laag loon of weinig uren, of ouderen met alleen een AOW of klein pensioen kunnen tot deze groep behoren. Naar schatting zijn er in totaal zo’n 27.500 Tilburgers die rond moeten komen van een inkomen van maximaal 130% van het minimum. Als ik het over dit soort aantallen heb probeer ik het altijd visueel te maken: Als het Willem II stadion uitverkocht is zitten er in het totaal 14.500 mensen in. Dat betekent dat je met deze groep kun je 2 keer het stadion vullen!

Zo door blijven gaan is geen optie maar wat dan wel?

Plat gezegd wil het voorstel mensen motiveren om mee te gaan doen en op deze manier een stevigere basis te krijgen voor de toekomst. Op mijn vraag aan een moeder met kinderen wat ze het liefste had; schoenen uitzoeken voor de kinderen van 80 euro betaald door de bijstand of van 60 betaald van haar eigen verdiende geld, zei ze zonder aarzelen; “Dat laatste is veel mooier!” Natuurlijk zijn er Tilburgers die (nog) niet voor zichzelf kunnen zorgen laat staan als er ook nog kinderen zijn. Het huidige voorstel gaar er vanuit dat een beperkt aantal regelingen van 130 naar 120% worden verlaagd. Het is dus niet zo dat dit voor alle regelingen van toepassing is. En voor hen die tussen de wal en het schip dreigen te vallen zal per geval gekeken worden waar hulp ingezet moet worden.

Maandag 30 september heeft het debat plaatsgevonden, maar ik hoop dat het tweede debat spoedig volgt.

Door: Marti de Brouwer

Marti de Brouwer nieuw lid actiegroep Parallelle Arbeidsmarkt

Sinds kort heeft CDA-raadslid Marti de Brouwer plaatsgenomen in de actiegroep Parallelle Arbeidsmarkt, van de gemeente Tilburg. “In eerste instantie werd ik gevraagd aan te sluiten bij een beginsessie om mijn ervaringen als sociaal werkgever te delen met de groep. Dit heeft er toe geleid dat ik toegetreden ben als lid van deze actiegroep.” Het betreft een onbetaalde nevenfunctie. Indien dit onderwerp door de gemeenteraad behandeld wordt zal ik geen deel uit maken van de beraadslaging en mij van stemming onthouden.

Waarom is deze actiegroep opgezet, vraagt u zich misschien af. In Tilburg ontvangen bijna 7.000 inwoners een uitkering op basis van de Participatiewet (bijstandsuitkering). Binnen bedrijven en organisaties zijn vacatures beschikbaar, maar een aanzienlijk deel van de mensen met een uitkering is niet geschikt (of klaar te stomen) om op deze vacatures geplaatst te worden. Tegelijk blijft er veel (maatschappelijk nuttig) werk in de samenleving liggen omdat dit regulier niet te bekostigen is.

Er wordt een pleidooi gevoerd voor het creëren van een parallelle arbeidsmarkt die een oplossing kan bieden voor die mensen die wel willen werken maar niet op een baan passen op de reguliere arbeidsmarkt.

Deze banen kunnen deels gefinancierd worden vanuit de inzet van uitkeringsgelden in combinatie met de (maatschappelijke) opbrengsten vanuit de activiteiten vanuit andere budgetten, partners, organisaties en/of bedrijven.

De gemeente Tilburg wil in 2020 gaan experimenteren met het creëren van banen gebaseerd op het gedachtegoed van de parallelle arbeidsmarkt. Hiervoor is zij op zoek gaan naar (maatschappelijke) zinvolle werkzaamheden binnen de stad die duurzame banen en inkomens op kunnen leveren voor deze groep kandidaten en tevens een maatschappelijke behoefte invullen.

Om ideeën hiervoor te generen wordt in het najaar 2019 een challenge uitgezet waarbij burgers, kandidaten zelf, bedrijven, start-ups en andere organisaties worden uitgedaagd om voorstellen in te dienen. Op basis van deze ideeën of voorstellen zal een businesscase en uitvoeringsplan gemaakt worden. Het is het streven om in het 1e kwartaal 2020 met een pilot te starten.

Kennismaken met Anne; het nieuwe raadslid

Twee weken geleden lieten we al weten dat Anne Zouridis-Veldhoven zou toetreden tot de CDA fractie. 1 oktober was haar eerste officiële dag als raadslid en haar eerste afspraak die ochtend was met het CDA Tilburg. Een mooie gelegenheid om nader kennis te maken en te spreken over haar ambities.

Laten we eerst eens nader met je kennismaken; hoe zou je jezelf omschrijven?

Ik ben 33 jaar, getrouwd en moeder van drie fantastische kinderen. En sinds vandaag dus ook officieel raadslid van het CDA in Tilburg.
Ik ben bestuurskundige en heb de afgelopen jaren gewerkt bij de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, werkgeversorganisatie VNO-NCW en bij een middelgrote Brabantse gemeente. In deze rollen heb ik ervaring opgedaan met belangrijke thema’s die ook in Tilburg spelen,  zoals werkgelegenheid en klimaatverandering.

In mijn vrije tijd sport ik graag, bijvoorbeeld hardlopen of pilates. Hoewel het wel weer even opstarten is na de geboorte van onze dochter afgelopen zomer. Met onze jongens speel ik graag spelletjes of wandel ik door het stadsbos. Lekker eten en drinken en naar de concertzaal in Tilburg is ook favoriet!

 

Wat doe je in het dagelijks leven naast je taken als raadslid?

Tot vandaag werkte ik full-time als afdelingshoofd en programmamanager ruimte en economie bij de gemeente Oss. Toen ik afgelopen zomer – tijdens mijn zwangerschapsverlof – de vraag kreeg of ik Marcel wilde opvolgen als gemeenteraadslid in Tilburg, realiseerde ik me dat het mij niet zou lukken om mijn werk, het raadslidmaatschap en thuis op een goede manier te combineren. Ik moest dus keuzes maken.
Ik heb er uiteindelijk voor gekozen om (tijdelijk) te stoppen in Oss om zo echt ruimte te maken om als raadslid op pad te gaan, me te verdiepen in dossiers, met mensen te gaan praten en de stad vanuit deze rol te verkennen. Daarnaast heb ik natuurlijk ook drie kinderen thuis rondlopen, met alle zorg en activiteiten op school en bij de voetbal die daar bij komen kijken!

 

Hoe en waarom ben je in eerste instantie bij het CDA Tilburg gekomen?

Voor zover ik me kan herinneren heb ik politiek altijd interessant en leuk gevonden. Toen ik acht was schreef ik al brieven naar de burgemeester en was ik klassenvertegenwoordiger op school. Een aangeboren afwijking, denk ik. Maar mijn motivatie ligt ook een laag dieper: Ik voel een sterke verantwoordelijkheid om bij te dragen aan een rechtvaardige en leefbare samenleving.

Het CDA is voor mij een partij die menselijke waardigheid, veiligheid en zorg voor elkaar voorop stelt. Daar voel ik mij door aangesproken. En het feit dat wij dat samen,  met elkaar, met verenigingen,  willen realiseren.  Dat we niet de overheid (die vaak met bureaucratische, anonieme oplossingen komt) te snel als oplossing zien, maar ook de vrije markt niet verheerlijken of mensen het zelf maar uit laten zoeken.
Om die reden ben ik 10 jaar geleden een keer gaan kennismaken met het CDA in Tilburg. En toen werd ik al vrij snel gevraagd om in het bestuur van de partij te komen.

 

Wat is de voornaamste drijfveer geweest om actiever te worden binnen de partij? Wat sprak je aan om gemeenteraadslid te worden?

Nadat ik tussen een aantal jaar in het bestuur van het CDA Tilburg had gezeten ben ik een tijd volledig opgeslokt door de combinatie van werk en een gezin met opgroeiende kinderen.
Onze oudste jongens zijn nu 6 en 8 en ze groeien op in deze stad. Ze gaan hier naar een openbare school, fietsen over kruispunten in onze stad, zijn lid van een voetbalclub. Met de juffen praat ik over passend onderwijs, op het schoolplein wordt gepraat over ongelukken op de baroniebaan. Hoe de stad ingericht is, de keuzes die in een gemeenteraad gemaakt worden, hebben direct impact op ons leven. Ik vind het belangrijk om daar over mee te praten.  Om mee te bouwen aan een stad waarin het goed leven is.

 

Zijn er doelen die je voor jezelf hebt opgesteld toen je aantrad als raadslid?

Een gemeente waar werk is voor iedereen, waar alle Tilburgers zich aan dezelfde spelregels houden, je je veilig voelt op straat en waar we omkijken naar elkaar. Met een gemeentebestuur dat Tilburgers, hun verenigingen, scholen en instellingen ondersteunt en verbindt met elkaar en de stad. Daar wil ik me voor inzetten. En wat dat betekent voor mijn concrete woordvoerderschappen, daar kom ik over een jaar graag op terug!

 

In tegenstelling tot veel andere raadsleden, ben je geen geboren Tilburger. Wat trok je zo aan aan de stad dat je besloot te blijven?

Ik was 17 toen ik hier kwam wonen, dus inmiddels woon ik hier ongeveer de helft van mijn leven.  Het is mijn thuis geworden. Hier ken ik de mensen, heb ik gestudeerd en hier zijn onze kinderen geboren. Bovendien is Tilburg een fijne stad om in te leven. Alle faciliteiten van een grote stad zijn er, maar het heeft toch iets gemoedelijks. En er is zoveel energie en initiatief  in deze stad om er samen iets van te maken. Onze jongste zoon heeft afgelopen zomer meegedaan aan de kindervakantieweek in De Blaak. Daar is gewoon een wachtlijst voor vrijwilligers! En dat zijn voor een belangrijk deel tieners die in hun laatste vakantieweek dus niet zelf op vakantie gaan, geen geld gaan verdienen, maar vrijwilligerswerk gaan doen. Dat is toch geweldig!
Maar ook op het niveau van stadsontwikkeling; als ik Tilburg vergelijk met de stad waar ik  16 jaar geleden  kwam wonen dan is de stad onherkenbaar getransformeerd. Denk alleen maar aan de Piushaven of de Spoorzone. Ik wil die energie samen inzetten om Tilburg nóg mooier te maken.

Zo kan het dus ook

De gesprekken over natuur en met name over bomen wel of niet kappen vragen deze laatste maanden wel heel veel van mijn tijd als raadslid. Hoe je de groene boomkikker, kamsalamander of vleermuis beschermd zijn vragen waar ik me dagelijks mee bezig houdt en veel gesprekken over voer.

Tijdens een van deze gesprekken ontmoet ik Hein, die vertelt over “zijn” bos en hoe hij een bijdrage levert aan de natuur. Wanneer hij me uitnodigt om eens te komen kijken, stem ik uiteraard in. Binnen een paar dagen was de afspraak gemaakt en op een mooie zonnige dag belde ik aan bij het huisje van Hein. Eenmaal binnen weet ik niet precies meer wat Hein allemaal stond te vertellen zo onder de indruk was ik van het uitzicht (zie foto rechts).

Na een kopje koffie wilde ik de rest van het perceel wel eens zien. Er stonden prachtige bomen er waren mooie laantjes en dan plotseling staat daar een Kapelletje, niet groot maar op een of andere manier riep het wel wat bij me op. Nog voor ik iets kan vragen begint Hein te vertellen over dit bouwwerkje:

“In de tweede Wereldoorlog moeten alle studenten een loyaliteitsverklaring onderteken. Als je dat niet deed werd je in voorkomende gevallen op de trein naar Duitsland gezet. Op dit perceel stond toen al een huisje en dat werd bewoond door een 6-tal studenten, waarvan 1 de zoon van de eigenaar is van dit perceel, die deze verklaring niet wilde tekenen en dus onder moesten duiken. Tijdens hun verblijf aldaar bouwden ze een kappelletje dat “gedoopt” werd als Kapel Maria van den Goede Duik. De naam verwijst naar de, hopelijk, goede afloop (zie foto links).”

Na de oorlog verviel het kappelletje snel omdat het gemaakt was door onbehandeld hout wat in het bos gevonden was. Hein heeft in 2018 alles weer in ere laten herstellen, en het Mariabeeld werd hem geschonken door basisschool de Borne.

 

Toen ik net dacht dat we alles wel hadden gehad, kwamen we langs een prachtige zwemvijver, met daarin een grote Kamsalamander en ook groene boomkikkers.

Uiteindelijk komen we langs een perceel dat ingezaaid is met graan niet om te oogsten, maar voor de vogels, de reeën en alle andere dieren die dat lekker vinden. Terwijl we daar nog even staan te kijken zegt Hein; “Ja dit stuk komt er nog bij, dat ga ik aanplanten met bomen om zo het evenwicht  te behouden, want aan de andere kant ga ik nog wat kappen.”

Langzaam maar zeker daalt het bij me in dat Hein een lange termijn visie heeft die hij uitvoert naar wet, eer en geweten. Als ik naar huis fiets denk ik; ja, zo kan het dus ook.

 

Anne Zouridis-Veldhoven als opvolgster van den Hoven

Vanaf 1 oktober vult Anne Zouridis-Veldhoven de raadszetel in die in de CDA-fractie is ontstaan door het vertrek van Marcel van den Hoven. Fractievoorzitter Ineke Couwenberg: “Ik ben erg blij met Anne Zouridis-Veldhoven als opvolgster.” Ze vertegenwoordigde jarenlang het Brabants en Tilburgs bedrijfsleven bij de Brabants-Zeeuwse werkgeversvereniging (BZW). Als manager bij de gemeente Oss heeft ze ervaring opgedaan met belangrijke gemeentelijke opgaven binnen thema’s die ook in Tilburg spelen, zoals werkgelegenheid en klimaatverandering. Anne ziet veel kansen om deze opgaven samen met Tilburgers en lokale bedrijven op te pakken en zal zich inzetten voor versterking van de sociale en economische samenhang in de stad. Tijdens en na haar studie bestuurskunde aan de Universiteit van Tilburg werkte Anne bij de Wetenschappelijke Raad voor Regeringsbeleid als persoonlijk medewerker voor Wim van de Donk, die tegenwoordig Commissaris van de Koning in Noord-Brabant. Ook was ze lid van het Tilburgse 4-mei comité, waar ze zich vooral bezig hield met bewustwordingsactiviteiten voor jongeren. Anne is getrouwd en moeder van drie kinderen. Ze woont sinds haar studie in Tilburg en er wordt verwacht dat ze een impuls zal blijken voor de Tilburgse CDA-fractie. We zijn dan ook erg blij met haar keuze om onze fractie te komen versterken.

Onder luid applaus nemen we afscheid van Marcel

Marcel van den Hoven is maandagavond bij zijn afscheid als raadslid benoemd tot lid in de Orde van Oranje Nassau. Als dank voor zijn jarenlange inzet in de raad, de verschillende nevenfuncties binnen en buiten de raad en zijn vrijwilligerswerk, ontving hij deze verdiende koninklijke onderscheiding. Marcel begon bijna 18 jaar geleden als raadslid. In 2011 werd van den Hoven fractievoorzitter van de toenmalige CDA-fractie en droeg afgelopen januari dat stokje weer over. In de afgelopen vijf jaar was hij tevens de vicevoorzitter van de gemeenteraad.

In zijn afscheidsspeech Marcel riep raadsleden op ‘vooral de gewone Tilburger op te blijven zoeken’. De ziel en het DNA van de gewone Tilburger, moet gehoord worden in de raad. Politiek gaat over hun idealen voor de stad en die moeten we moeten oppakken om het vertrouwen in de lokale politiek terug te winnen.

We danken Marcel oprecht voor alle jaren die hij zich heeft ingezet voor het CDA in Tilburg en voor onze lokale politiek. Na 17 jaar stopt hij als raadslid om voorzitter van het College van Bestuur van Tangent te worden.

Iedereen doet mee!

Iedereen is nodig op de arbeidsmarkt. Omdat je aantoonbaar gelukkiger bent als je ergens bij hoort, een rol hebt, en gewaardeerd wordt. Wanneer we het hebben over de arbeidsmarkt, hoeft daar niet perse een betaalde baan bij te horen, voor sommigen is dat niet haalbaar. Daar komt bij dat we in veel situaties niet weten wat haalbaar is. Dan is een traject waarin iemand met goede begeleiding veilig kan proberen wat hij of zij kan, heel waardevol. Stappen van een paar uur per week en meelopen, naar vrijwilligerswerk, of misschien wel een betaalde baan. Hoe mooi zou dat traject zijn. Bij dit traject is het uitgangspunt dat er gekeken wordt naar wat een individu kan. Dat is het beeld wat ons voor staat in het nieuwe arbeidsparticipatiebeleid.

Hoe mooi is het dat in dit nieuwe Tilburgse beleid van arbeidsparticipatie, de klant centraal staat. Natuurlijk kun je discussiëren of je iemand in de bijstand een klant moet noemen, maar als dat betekent dat de wijze waarop je als gemeente met je inwoners omgaat klantvriendelijk is, dan is deze woordkeuze prima. Het nieuwe beleid is vastgelegd in de nota “Tilburg investeert in perspectief” en gaat in 2020 van start.
De arbeidsmarkt is sterk in beweging en dat gaat de komende jaren niet veranderen. De vraag op de arbeidsmarkt blijft aanhouden vanwege de vergrijzing, ondanks een voorspelde afvlakkende groei. Steeds meer mensen vinden een passende baan. Toch zien we ook dat de gevraagde kwalificaties veranderen. Daarom gaan we in de nieuwe opzet maatwerk leveren, waarbij iedereen een eigen klantregisseur heeft. Iemand met wie je een intensieve relatie hebt, betrokken is en dichtbij staat. Iemand die met je in gesprek gaat, zodat de medewerker van de gemeente weet wat je situatie is, wat je mogelijkheden en onmogelijkheden zijn, en een plan kan maken. Een plan dat kan bestaan uit een betaalde baan, vrijwilligerswerk, of een zinvolle dagbesteding als uiteindelijk doel.

Solliciteren hoeft dus niet de uitkomst te zijn. Wel dat iemand gezien wordt door de gemeente en er een juist plan van aanpak komt voor iedereen. En voor de mensen waarvoor dat mogelijk is, als doel de bijstand te verlaten. Waarbij natuurlijk het uitgangspunt moet zijn, dat werken loont!

Door: Ineke Couwenberg

Ineke Couwenberg

Aan de burgervader van elke studentenstad

Beste burgervader van elke studentenstad,

Vanavond hebben we samen de tas gepakt, mijn kind en ik. Of moet ik zeggen, mijn volwassen dochter en ik…. Morgen opent het academisch jaar en gaat zij verhuizen naar een andere stad. 

De laatste jaren heb ik, net zoals vele andere ouders ouders, geprobeerd om haar weerbaar te maken. Haar te leren open te staan voor andere mensen, maar ook lief en behulpzaam te zijn. Te groeten met goedemorgen. Zonder naïef te zijn, gevaar op te zoeken en altijd op te letten. Tilburg voelde hierbij vertrouwd. 

En nu draag ik haar over aan een andere stad. Beste burgervader, wilt u met uw stad goed voor haar zorgen? Voor haar veiligheid, omdat u net zoals onze burgemeester alles in het werk stelt om uw stad zo veilig mogelijk te maken. En voor haar humeur, omdat uw stad leefbaarheid net zo belangrijk vindt als wij dat in onze stad doen. En zorgt u ervoor dat ze bij jullie een plek kan vinden waar ze zich net zo thuis zal voelen als in onze stad?

Want ik ben niet meer in de buurt. Ik weet niet meer wanneer ze waar is of wat ze doet met wie. Meer loslaten dan dat, kan niet. Ik weet dat het erbij hoort, dat het goed voor haar is, maar het raakt me in mijn hart. Het ontroert me met tranen. En daarom doe ik deze oproep aan u. Voor mijn kind en voor alle anderen. Zorg voor onze studenten. Dat gun ik ze ook in mijn eigen stad, Tilburg. Laten we goed zorgen voor al onze studenten. Het zijn kinderen van ouders, die ze met pijn in het hart loslaten, in de hoop dat wij ze gastvrij ontvangen..  Zodat ze mooie mensen worden, die voor verbinding zullen zorgen in de toekomst in welke stad dan ook. 

Door: Ineke Couwenberg

Rolph Dols: wie is onze nieuwe wethouder eigenlijk?

Afgelopen maandag 6 mei werd hij geïnstalleerd als wethouder en opvolger van Erik; Rolph Dols. Maar wie is hij nu eigenlijk? Wat drijft hem? En hoe is hij in de Tilburgse gemeentepolitiek terechtgekomen? Om hier achter te komen, werd hem het hemd van het lijf gevraagd in een persoonlijk interview.

Als jij jezelf zou moeten omschrijven; wie is Rolph Dols dan?

Ik ben 57 jaar, geboren in Sittard en inmiddels al 26 jaar gelukkig getrouwd met Ineke, waar ik ook twee kinderen Thomas (24) en Noortje (22) mee heb. Alleen al met dit leuke gezin beschouw ik mezelf als een ‘rijk’ man, daar zijn mijn huidige en verleden banen altijd een leuke toevoeging op geweest. Zo ben ik de afgelopen 9 jaar actief geweest als wethouder van Gilze-Rijen. Hiervoor heb ik  7 jaar voor het UWV gewerkt en weer daarvoor werkte ik in de uitzendbranche en stond ik voor de klas op de Rooi Pannen in Tilburg. Vooral het laatste vond ik erg leuk om te doen, omdat ik hier zelf ook op school heb gezeten. Tijdens mijn jeugd kwam ik ook al regelmatig in Tilburg omdat ik hier veel familie had wonen zoals mijn oma op de Korvel. Dan gingen we in de zomer vaak naar de kermis. Dat ik nu wijkwethouder ben van de Korvel én wethouder van de Kermis, had zij erg leuk gevonden.

Hoe en waarom ben je in eerste instantie bij het CDA terecht gekomen? 

Vanuit mijn werk en hobby kwam ik al veel in contact met verschillende gemeenten, tijdens mijn werk bij het UWV maar ook als voorzitter van de voetbalvereniging. Toen ik in 2008 werd ik gebeld met de vraag of ik lid wilde worden van het CDA in Gilze-Rijen, heb ik gelijk ja gezegd. Het is dan misschien niet de meest ‘sexy’ partij, maar de sterke bestuurskrachten en vele standpunten waar ik me in kan vinden waren voor mij de trigger om me bij de partij te voegen. Twee jaar later, in 2010, werd ik weer gebeld, maar dit keer met de vraag om lijsttrekker te worden. Als lijsttrekker kreeg ik de opdracht om het CDA in Gilze-Rijen weer terug in de coalitie te brengen. Op dat moment was het nog niet eens in me opgekomen om wethouder te worden, maar was het plan dat ik fractievoorzitter zou worden. Toen de coalitie gevormd moest worden, mocht het CDA hier deel uit maken, op voorwaarde dat ik wethouder zou worden.

Rond deze zelfde periode kreeg ik ook een goede baan aangeboden bij het UWV in Amsterdam. Zo moest ik in essentie dus kiezen tussen Moskou of Molenschot, en het is Molenschot geworden. Een keuze waar ik nooit spijt van heb gehad, omdat ik op deze manier in mijn directe omgeving iets kan betekenen.

Begin 2019 werd ik voor de derde keer gebeld door het CDA, maar ditmaal uit Tilburg, met de vraag of ik wilde mee doen met de sollicitatieprocedure om wethouder te worden. En hier zit ik dan.

Wat zijn je taken als wethouder van Tilburg op een normale werkdag? 

Is er een normale werkdag? Er zit bijna niet één werkdag tussen die je twee keer gaat meemaken; elke dag doe ik weer iets anders en die afwisseling is wat het zo interessant maakt. Wel beginnen we elke maandag met het portefeuillehoudersoverleg (PHO), dan lopen de ambtenaren in en uit en worden alle belangrijke onderwerpen binnen mijn portefeuille besproken. Vanaf drie uur kun je opgeroepen worden bij de raad, als er onderwerpen onder jouw paraplu geagendeerd staan. om 6 uur is dan het vragenuurtje, waar raadsleden vragen kunnen stellen aan de desbetreffende wethouder. Dinsdagochtend beginnen we altijd met de college-vergadering, waarna ik vaak interne afspraken heb, gevolgd door de fractievergadering, waar ik vooral in het begin veel bij te zijn om goed op de hoogte te zijn van wat er allemaal speelt. De overige drie dagen ben ik vooral buiten het Stadskantoor, omdat dat toch is waar het gebeurt. Zo hebben ik veel inwerkprogramma’s gehad om mijn portefeuille juist in de praktijk te leren kennen. Daarnaast ben je ook veel ’s avonds bezig, door evenementen en samenwerkingen met burgers die overdag gewoon moeten werken. Als ik wil snappen wat ik hier intern doe, moet ik eerst buiten dat gevoel krijgen.

Wat vind je het leukst aan je wethouderschap?

Het besef dat je met een kleine inspanning veel voor iemand kan betekenen, is wat ik het mooiste vind aan deze baan. Ik wil niet in mijn torentje opgesloten zitten, afgeschermd van de wereld, maar de mensen uit de stad echt zien. Die benaderbaarheid en bezig zijn met de individu vind ik het belangrijkst. Als ik dat niet meer leuk vind, moet ik stoppen met dit vak.

Wat is de overweging geweest om de overstap te maken van Gilze Rijen naar Tilburg?

Vanuit een gemeente als Gilze-Rijen naar Tilburg is niet niks natuurlijk. Zij hebben mij hier 9 jaar van een afstand zien besturen en dat ze me dan overwegen voor deze positie, was voor mij een grote eer en compliment. Dit vragen natuurlijk niet als ze niks in mij zien. Ten tweede was ik ervan overtuigd dat ik iets kan toevoegen in deze functie, en dat mijn karakter goed past bij een stad als Tilburg; niet zeuren maar gewoon doen. Als laatste leek het me simpelweg een hele leuke, afwisselende functie en was ik erg blij dat ik de kans kreeg om deze stap te maken. De procedure verliep ook heel transparant en eerlijk, wat als sollicitant heel fijn was.

Qua portefeuille, hoe ging die overstap?

In Gilze-Rijen had ik de laatste periode een veel hardere, zakelijkere portefeuille. De acht jaar hiervoor viel mijn portefeuille wel meer op het sociale domein, waar mijn huidige portefeuille met onder andere sport, zorg en welzijn, en evenementen meer op aansluit. Het mooie aan deze portefeuille is dat je echt in de haarvaten van de Tilburgse samenleving zit. Toch moest ik me ook wel veel in lezen om alle systemen en wisselwerkingen in zo’n andere gemeente te leren kennen. Hoe meer ik het domein leerde kennen, hoe enthousiaster ik werd, omdat ik denk dat ik met deze portefeuille echt een verschil kan maken in het dagelijkse reilen en zeilen van de stad.

Vind je dat er een verschil zit tussen het CDA in Gilze-Rijen en Tilburg? 

Natuurlijk zijn er altijd kleine verschillen, ook omdat het simpelweg twee verschillende gemeentes zijn. In Tilburg is binnen de partij de afgelopen periode een grote hervorming geweest, met Ineke Couwenberg als nieuwe fractievoorzitter, Ton Gimbrère als nieuw raadslid en ik als nieuwe wethouder, waar de partij in Gilze-Rijen minder veranderingen kende. Qua cultuur, standpunten en sfeer binnen de partij zie ik vooral overeenkomsten. Zo voelde het welkom door beide partijen, in Gilze-Rijen 9 jaar geleden en in Tilburg slechts 3 maanden geleden, als een warm bad.

Is wethouder van Tilburg je droombaan?

Ik zou het geen droombaan kunnen noemen, omdat ik me nooit te veel wil bezighouden met mijn toekomstige carrièrepad. Ik focus me liever op mijn huidige baan en of ik daar nog op mijn plek zit. Wel kan ik zeggen dat wethouder van Tilburg voor nu de perfecte baan is, omdat alle puzzelstukjes hier samenvallen. Zo moet ik het leuk vinden, er iets kunnen toevoegen, en het zelf interessant vinden en er wat van kunnen leren, iets wat bij deze baan alle drie samenkomt. Wel heb ik aangegeven, toen ik als derde keer lijsttrekker werd in Gilze-Rijen, dat ik de vrijheid wilde hebben om te kunnen reageren als er iets moois voorbij komt. Op dat lijstje van ‘moois’ stonden drie dingen, waaronder wethouder zijn van een grote stad.

Wat zijn je doelen als wethouder van de gemeente Tilburg?

Mijn persoonlijke doel is om ertoe te doen voor de inwoners en echt iets te kunnen betekenen. Ik hoop dat over drie jaar, aan het einde van deze termijn, mensen het gevoel hebben dat wethouder Dols hen echt iets heeft gebracht. De reacties die ik kreeg toen ik aankondigde weg te gaan als wethouder in Gilze-Rijen waren voor mij heel waardevol. Ik hoop dat ook als wethouder in Tilburg te kunnen bereiken, natuurlijk in combinatie met inhoudelijk dingen voor de stad doen. Ja, dan zijn mijn doelen behaald.

Verhuur een kamer aan een student

Tilburg is in trek bij binnen- en buitenlandse studenten. Tilburg University gaat in het nieuwe collegejaar wederom meer studenten ontvangen. Er wordt rekening gehouden met een groei van het aantal buitenlandse studenten. Het huisvesten van deze extra studenten vormt een hele uitdaging. Want de toename van woonruimte voor studenten komt achter de groei aan van het aantal studiebollen. Ondanks diverse initiatieven is een tekort aan kamers niet uit te sluiten. Wist u dat er geen vergunning nodig is om een kamer te verhuren aan een student? En dat dit vele voordelen met zich meebrengt?

Daarom organiseert CDA Tilburg op dinsdag 13 augustus om 19:00 uur een informatiebijeenkomst bij Grand-Café Esplanade, Warandelaan 2 op de campus van de universiteit, waarbij wordt uitgelegd wat het betekent als je een kamer verhuurt aan een (internationale) student.
Het CDA in Tilburg vindt dat het een verantwoordelijkheid is van de stad om studenten een ‘welkom-gevoel’ te geven en gastvrij te ontvangen. Voor iedere student moet er een kamer zijn waar hij/zij zich thuis voelt. Campings of een logeerbedje zijn niet de gewenste woon- en slaapomgeving voor een student. CDA wil zich actief inzetten om studenten goede huisvesting te bieden door Tilburgers te vragen een (hospita)kamer tijdelijk of voor wat langere tijd aan te melden.
De meeste studenten willen graag in een studentenhuis of een zelfstandige kamer met eigen voordeur, maar dat blijkt helaas lang niet altijd mogelijk. Een goed alternatief is het huren van een kamer bij een hospita. Al was het alleen maar om de eerste tijd te overbruggen en in ieder geval dichter bij je opleiding te wonen. Vroeger was het doodnormaal om een kamer te huren bij iemand in huis die een ruimte over had.

Tijdens de informatiebijeenkomst komen onderwerpen aan de orde zoals:
– Wat zijn de verwachtingen van een student wat betreft de voorzieningen (grootte kamer / inrichting / internet / gebruik keuken / badkamer etc)?
– Wat zijn de verwachtingen en gewoonten van internationale studenten bij het wonen in een studentenstad?
– Welke huur mag je vragen voor een kamer?
– Hoe worden deze inkomsten belast en zijn er andere fiscale zaken om rekening mee te houden?

Belangstellenden die de bijeenkomst willen bijwonen, kunnen zich aanmelden bij cdatilburg@gmail.com.